Της νιότης μου η ερωμένη - Γιώργος Δημητριάδης

"Από αυτά που κρατάς καλά 'κρυμμένα' στο σεντούκι,στο μπαούλο με τα demos για χρόνια που για κάποιους λόγους εξηγήσιμους κι ανεξήγητους έμεναν έξω από τις εκάστοτε συλλογές για ένα επόμενο album.Πάντα το αγαπούσα αυτό μου το τραγούδι,το μυστήριο,το ομιχλώδες σαν κάποια ανάμνηση,σαν παλιά ευωδία κάποια παιδικής αυλής.Είναι μέσα του η μνήμη πως κάποτε χαιρόσουν περισσότερο,χαμογελούσες πιο γρήγορα,το αύριο ήταν μπροστά άπλετο και όχι όπως τώρα ένα τείχος που ολοένα πας με όλο και πιο μεγάλη φόρα επάνω του.Είναι το αναθάρρεμα που σου δίνει η εικόνα της πρώτης σου αγάπης,των επόμενων ερώτων,των πόνων,των φιλιών,των αποχωρισμών.Έζησες όλα αυτά και είναι τόσα πολλά και σκας ένα χαμόγελο μπροστά σε μία υπόσχεση πως ίσως....."

Πιο καλό αερικό
Απ’τα δικά μου μέρη
Ποιά ανάγκη σε φέρνει εδώ
Άραγε ποιό χέρι
Και με τυλίγεις στο σεντόνι
με πετάς
Σε παραμύθι με σβουρίζεις
κι εκεί με ξεχνάς
Κι εγώ γυρίζω σα τρελός
μιά ατίθαση σφαίρα
Που απ’το τίποτα βγαίνει εκτός
Κι αλλάζει τη μέρα

Κερδίζω χρόνο
και ξανανιώνω
Όταν εκεί με πας
κι όταν γυρίζω
Δεν με γνωρίζω
κι εσύ μου γελάς

Είσαι εδώ από παλιά
Της νιότης μου η ερωμένη
Που τα δικά μου μυστικά
Κρατάς καλά και με περιμένεις
Αυτό το βρώμικο ψωμί
που τρώω τόσα χρόνια
το κάνεις ήχο και φωνή
χρωματιστά μπαλόνια

είσ’ό,τι έχω
που δεν ελέγχω
και μου ξεσπάς
μιά αγωνία
μιά τρικυμία
εσύ με ξυπνάς

Στίχοι: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
Μουσική: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ