«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε…»

Του Στ. Παπαθεμελή*

Η συμφωνία – έκτρωμα των Πρεσπών που χαρίζει το αδιαπραγμάτευτο ελληνικόν όνομα Μακεδονία στους Σλάβους των Σκοπίων, δια μόνης της υπογραφής Κοτζιά, χωρίς καν εξουσιοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου, πολύ περισσότερο της Βουλής και ακόμη αρμοδιότερα του Ελληνικού Λαού, έχει ήδη επωάσει και συσσωρεύει μύρια προβλήματα στην πατρίδα μας. Αλλά και στις όμορες με το κρατίδιο χώρες.

Αυτό το νομικό εξάμβλωμα δεν μπορεί να έχει «δικαστική ασυλία». Θίγει καίρια ζητήματα της εθνικής μας ταυτότητας κόντρα στην πάγια νομολογία του Αρείου Πάγου που έχει απορρίψει κάθε εκδοχή «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδονικής ταυτότητας».

Η συμφωνία των Πρεσπών όπως μετά λόγου γνώσεως υπογραμμίζει ο καθ’ ύλην αρμόδιος καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης: «είναι άκυρη νομικά και κατά το Διεθνές Δίκαιο και κατά το Σύνταγμά μας. Όλα τα στοιχεία που περιέχει είναι αντικειμενικά, επιστημονικά και πολιτικά αναληθή. Δεν επιτρέπεται να συνάπτεται μία συμφωνία σε οποιοδήποτε επίπεδο με εντελώς αναληθή στοιχεία».

Συντρέχουν κατά συρροήν λόγοι ακυρότητας της συμφωνίας κατά της οποίας ελπίζουμε όταν δημοσιευθούν αυτές οι γραμμές να έχει ασκηθεί προσφυγή προς ακύρωσή της ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Πρέπει παντί σθένει να αποτραπεί το ενδεχόμενο ισχύος της υπογραφής του απίθανου Κοτζιά. Ο περί ου, που φαίνεται τα μυαλά του πήραν αέρα, ετοιμάζεται με την ίδια επιπολαιότητα να ξεπουλήσει τώρα τα απαράγραπτα δικαιώματα του Ελληνισμού στην Βόρειο Ήπειρο. Κλείστε του έγκαιρα το δρόμο!

Τότε που η Ελλάδα διέθετε ηγέτες του διαμετρήματος του Ελευθερίου Βενιζέλου (Σεπτέμβριος 1924) οι συνεργάτες του ανδρός διακεκριμένοι κατά τα άλλα επιστήμονες Νικόλαος Πολίτης και Ανδρέας Ανδρεάδης απεδέχτησαν επιπολαίως το υπονομευτικό των εθνικών μας συμφερόντων «Πρωτόκολλο Πολίτη – Καλφώφ» με το οποίο ανεγνωρίζετο η ύπαρξη βουλγαρικής μειονότητας στη Μακεδονία μας!

Ο Βενιζέλος τους έπαυσε πάραυτα και τους ανεκάλεσε καταλογίζοντάς τους: ότι «ενήργησαν αφελώς και μετά πλήρους περιφρονήσεως προς τας πραγματικότητας της ζωής»!

Τον Κοτζιά ποιος θα τον σταματήσει; Αυτός που καταρχήν νομιμοποιείται, ο πρωθυπουργός κατά τον όντως αριστερό Μανόλη Αναγνωστάκη (Το περιθώριο ‘68-’69) κινείται: 

«Κάπου ανάμεσα στο αξιοπρεπές μελό και στο φθηνό πάθος./Δεν έφταιγεν ο ίδιος. Τόσος ήτανε»!!!

Εδώ δια της εις άτοπον απαγωγής ανακύπτουν οι αναγκαίες δράσεις (με ή χωρίς αρμοδιότητες) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρόεδρε μη διστάζεις άλλο! Κάνε «κάτι»! Και «ο! ποιείς ποίησον τάχιον»!

Ο Κυριάκος ξεκαθάρισε και ναι και όχι το τοπίο από πλευράς ΝΔ. Είπε: «Ούτε θα ψηφίσουμε, ούτε θα κυρώσουμε αυτή τη συμφωνία»! Αλλά εσιώπησε στην περίπτωση που η συμφωνία, όπως είναι σφόδρα πιθανόν ψηφισθεί και κυρωθεί από τους αντιπάλους του. Αυτός θα την ακυρώσει; Αν κρίνουμε από το παρακάτω περιστατικό ό,τι έχει κάνει ο Τσίπρας καλώς καμωμένο είναι, η κατά τη βυζαντινή παροιμία «μη κινείν κακόν ευ κείμενον»: Οι κύριοι Γκιουλέκας και Κυρανάκης βουλευτές ΝΔ φέρονται δηλώσαντες ότι: «Η ΝΔ θα κάνει ό,τι μπορεί ως κυβέρνηση για να ακυρώσει τη συμφωνία για τα Σκόπια». 

Όμως αμφότεροι έλαβαν το μήνυμα της ηγεσίας «να περιορίζονται μόνο στο ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να ψηφίσει τη συμφωνία, χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση»! 

Όποιος δεν κατάλαβε τι σημαίνει αυτό, είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως. 

Στη ΝΔ θέλουν και την πίτα (= το εκλογικό τους σώμα) σωστή και τον (γερμανοαμερικανό) σκύλο χορτάτο! 

Αντιστάσεως μη ούσης, σοβαρής τουλάχιστον, από τη Διοικούσα Εκκλησία η κυβέρνηση γυροφέρνει και ολοκληρώνει την κατεδάφιση των ιερών και των οσίων του Ελληνισμού. Μεθοδεύει τώρα τον διαβόητο χωρισμό Εκκλησίας – Πολιτείας, καταστατική επιδίωξή της.

Οι ζωντανοί πιστοί εξαιτίας της ερημοδικίας της εκκλησιαστικής διοικήσεως χρεώνονται το καθήκον να αποτρέψουν το βέβηλο έγκλημα.

Το «Τρελλοβάπορο» του Ελύτη προσωποποιεί την πολυκύμαντη αγωνιστική ιστορία των Ελλήνων.

«Κατακλυσμούς ποτέ δεν λογαριάσαμε 

μπήκαμε μέσ’ τα όλα και περάσαμε. 

Και έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα 

παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα»

Πρόκειται ασφαλώς για τον Ήλιο της Δικαιοσύνης της εκκλησιαστικής υμνογραφίας που εύστοχα χρησιμοποιεί συχνά ο ποιητής.-

*Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης

Email: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com

N e a c u l p a… «Ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη της Κυβέρνησης… Μπέρτολτ Μπρεχτ»

Του Στέλιου Παπαθεμελή* 
 Ο ακατανόμαστος Νίμιτς ζει…, αυτός μας οδηγεί. Στο Νταβός η nea culpa Έλληνα πρωθυπουργού. Την πρώτη την είχε όμως εξορκίσει ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Ο κ. Τσίπρας ως «δωρητής οργάνων», χάρισε το πολυτίμητο όνομα της Μακεδονίας στο αλβανο-σλαβικό μόρφωμα των Σκοπίων.
Άνευ φυσικά ανταλλάγματος – οι δωρεές ποτέ δεν έχουν αντάλλαγμα.
Η παραχώρηση του ονόματος καθιστά περιττή την περαιτέρω «διαπραγμάτευση», αφού το όνομα τα περιέχει όλα.
Τα δώσαμε όλα, δεν πήραμε τίποτε…
 Τελικά ο Ανιέλι δικαιώνεται: «Υπάρχει ένα είδος Αριστεράς που είναι πιο χρήσιμη από τη Δεξιά. Πρόκειται για εκείνη την Αριστερά που μπορεί να κάνει όλα όσα δεν θα μπορούσε να κάνει η Δεξιά»!!!
 Στο μεταξύ απίστευτη δήλωση υπέρ της παραδόσεως του ονόματος έκανε από την Κύπρο ο πρόεδρος Αναστασιάδης, γνωστός θαυμαστής του Ανάν.
 Δεν το περίμεναν.
Αιφνιδιάστηκαν οι ποικιλώνυμες ελίτ, ιδίως οι πολιτικές και μιντιακές, πώς κάποιες άγνωστες και ανώνυμες ομάδες μπορούσαν να υλοποιήσουν ένα συλλαλητήριο της εντάσεως και της εκτάσεως όπως αυτό της περασμένης Κυριακής στη Θεσσαλονίκης.
Οι οπαδοί της εθνοαποδόμησης, οι οποίοι πλεονάζουν στις ελίτ, θεωρούν αδιανόητη μια λαϊκή κινητοποίηση με πατριωτικά κίνητρα χωρίς υλικό όφελος.
Εκεί την πάτησαν και σάστισαν και δεν πίστευαν στα μάτια τους, όταν ψηλάφησαν το μέγεθος και τον παλμό του λαού που πλημμύρισε την Θεσσαλονίκη.
Οι μεγαλόσχημοι των καναλιών έπνιξαν μέσα στο περίσσευμα της κακεντρέχειάς τους το συγκλονιστικό γεγονός.
Δείλιασαν οι περισσότεροι – αυτοί που για ψύλλου πήδημα διακόπτουν τη ροή των δελτίων τους για να παρεμβάλουν ένα τριτεύον αστυνομικό συμβάν, κατάπιαν τις 300.000 τουλάχιστον (μάλλον 500.000) των Ελλήνων που ύψωσαν την φωνή τους για τη σωτηρία της Μακεδονίας.
 Ο λαός προσήλθε ευθυτενής και αποφασισμένος να πειθαναγκάσει τους πολιτικούς διαχειριστές να συνειδητοποιήσουν το βάρος της ευθύνης τους και να υπερασπιστούν τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού.
Αγνόησε και περιφρόνησε τα αλαλάζοντα κύμβαλα της αριστεροδεξιάς κομματοκρατίας.
 Αυτή η λαοσύναξη έγινε με απέναντι το κράτος, τον δήμο, τα κόμματα, χωρίς τους εξωνημένους της επικοινωνίας, χωρίς λεφτά, χωρίς κανένα ιδιοτελές αίτημα, με μοναδική αξίωση να αποτραπεί παντί σθένει η πλαστογράφηση της ιστορίας μας.
 Αν η Κυβέρνηση και ο άλλος πολιτικός κόσμος δεν είδε, δεν άκουσε, δεν έλαβε το μήνυμά της, τότε τους ταιριάζει απόλυτα «Η Λύση» του Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Ύστερ’ απ’ την εξέγερση της 17 του Ιούνη, ο γραμματέας της ένωσης Λογοτεχνών έβαλε και μοιράσανε στη λεωφόρο Στάλιν προκηρύξεις που λέγανε πως ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης, και δεν μπορεί να την ξανακερδίσει παρά μονάχα με διπλή προσπάθεια.
Δε θα ‘ταν τότε πιο απλό, η κυβέρνηση να διαλύσει το λαό και να εκλέξει έναν άλλον;» (Ποιήματα, μετφ. Μ. Πλωρίτη σ.105).
 Στο βιβλίο του «Προχωρώντας και αναθεωρώντας» ο Ν. Μπίστης περιγράφει (σ.545-546) τις εκμυστηρεύσεις του Κύρο Γκληγκόρωφ στον ίδιο και τον Νίκο Κωνσταντόπουλο κατά την επίσκεψή τους στα Σκόπια το 1994.
 Σταχυολογούμε:
 α) «Τα περί Μεγαλέξανδρου είναι ανοησίες, είμαστε σλαβικό φύλο, κατεβήκαμε πολύ αργότερα».
 β) «Όταν πήγαινα σχολείο, την μια χρονιά με δίδασκαν ότι είμαι Βούλγαρος, την άλλη Σέρβος.
Στο σπίτι, το βράδυ, η μητέρα μου μού έλεγε ότι είμαι κάτι άλλο, τρίτο, αλλά να το κρατήσω για τον εαυτό μου, γιατί οι καιροί είναι επικίνδυνοι.
Το σοσιαλιστικό όραμα για ένα διάστημα τα κάλυψε όλα αυτά».
 γ) «Ούτε εσείς, εξ άλλου, αντιδρούσατε που μία από τις Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας είχε το όνομα Μακεδονία».
 «Εμείς»: Εμείς με άνωθεν εντολή των υψηλών συμμάχων μας που μόλις ο Τίτο διέρρηξε τις σχέσεις του με τη Μόσχα και από χαϊδεμένο παιδί του Στάλιν έγινε το υιοθετημένο της Ουάσιγκτον, οι ηγέτες μας έμφοβοι, αντί να αξιώσουν την άμεση αποκατάσταση των πραγμάτων στην προ του 1944 φάση τους (=Vardarska), δέχθηκαν να σιωπήσουν.
Και αυτοπαγιδεύτηκαν στο δόγμα «Δεν συζητούμε το ανύπαρκτο λεγόμενο Μακεδονικό».
Όμως οι μηχανισμοί προπαγάνδας της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας, η οποία απολάμβανε την περίοδο εκείνη τις θωπείες της Δύσεως, όργωναν στα διεθνή fora και με ψευδοϊστορικά, πρώιμα “fakes news” γέμισαν τις βιβλιοθήκες Ευρώπης και Αμερικής.
 Ο Μάθιου Νίμιτς, παρά την υπερεικοσάχρονη «τέλεια» αποτυχία του στο ρόλο του διαπραγματευτή, υπάρχει, «εισέτι υφιστάμενος», ταυτιζόμενος με τις διεκδικήσεις των Σκοπίων, βυσσοδομών και υπονομεύων κατ’ εξακολούθηση τα συμφέροντα του Ελληνισμού.
Επέστη προ πολλού ο καιρός να ζητηθεί επιτέλους η άμεση αντικατάστασή του. Διαπραγματευτής σημαίνει έντιμη ουδετερότητα.
Αυτός όμως λειτουργεί ως συνήγορος του αντιδίκου.
 Το συλλαλητήριο της Κυριακής εξέπεμψε, εις πείσμα της μεμψιμοιρίας των αντιτιθεμένων, ένα βοερό μήνυμα ενότητας, αποφασιστικότητας και πραγματισμού των Πανελλήνων.
Αυτοί που αργούν να το καταλάβουν αυτό βλάπτουν την εθνική υπόθεση.
 Τα λάθη του παρελθόντος δεν ήταν τα συλλαλητήρια, αλλά οι έμφοβες ηγεσίες που τα αγνόησαν, τα έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια και πανικόβλητες καταπάτησαν τις «κόκκινες γραμμές» τους και το έβαλαν στα πόδια…
 Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
 E-mail: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com

Ανοιχτή Επιστολή.....για την Μακεδονία από τον Σ.Παπαθεμελή

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Στον Πρωθυπουργό και τους Αρχηγούς των Κομμάτων «Αντιμετωπίσαμε το θέμα των Σκοπίων με δειλία και ωσάν να είμεθα εμείς οι ένοχοι και οι πλαστογράφοι της Ιστορίας» Μανόλης Ανδρόνικος
Κύριε Πρωθυπουργέ, Κύριοι Αρχηγοί των Κομμάτων, Επιθυμώ να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ονομασία του βορεινού μας γείτονα που ελπίζω να τις βρείτε χρήσιμες εν όψει των τελικών σας αποφάσεων.
α. Είναι βέβαιον ότι η πρωτοβουλία για την επανενεργοποίηση του κατεψυγμένου σκοπιανού προβλήματος κινείται έξωθεν. Δεν προέρχεται από εμάς. Εμάς μας χρειάζονται για να πληρώσουμε το … μάρμαρο.
β. Το σκοπιανό δεν είναι πρόβλημα της Ελλάδος. Είναι πρόβλημα των Σκοπίων, αν είναι και εκείνων.
Η Ελλάδα δεν εμποδίζεται στις διακρατικές της σχέσεις και στην άσκηση ενός πρωταγωνιστικού ρόλου στην περιοχή από το σκοπιανό.
Αν δεν τον διαδραμάτισε, οφείλεται στις εγγενείς αδυναμίες των ελλαδικών ηγεσιών.
Δεν εμποδίζει επίσης τους σκοπιανούς, αφού τους παραχωρούμε δωρεάν το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, πνεύμονα αναπνοής τους, και μπαινοβγαίνουν ανεμπόδιστα στην Ελλάδα με ΜΚ, τα καζίνα τους πλουτίζουν από τους Έλληνες θαμώνες τους – υπολογίζεται ότι το 2017 εισέπραξαν εξ Ελλήνων πάνω από 30 εκατ. ευρώ, κ.λ.π.
Προς τι λοιπόν να σπεύσει η Ελλάς να αναγνωρίσει τίτλους ιδιοκτησίας στους σφετεριστές της ιστορίας και διεκδικητές των εδαφών της, με βάση το κλοπιμαίο όνομα;Θα το έκανε ποτέ αυτό νουνεχής πολίτης να παραχωρήσει το σπιτικό του και τα τιμαλφή του σε οιονδήποτε σφετεριστή, καταπατητή, καταχραστή, άρπαγα, ληστή, λωποδύτη, διεκδικητή εκ του μη όντος της περιουσίας του; Όχι βέβαια. Χίλιες φορές όχι!
γ. Οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία με συνθετικό το Μακεδονία θα είναι στιγμιαίας χρήσεως.
Πριν προλάβει να στεγνώσει η μελάνη της υπογραφής θα μεταπέσει αυτομάτως και νομοτελειακά στο σκέτο Μακεδονία.
Οπότε η εσχάτη πλάνη θα είναι χείρων της πρώτης.
Άρα πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους απαγκίστρωσης από την παγίδα της σύνθετης.
δ. Η παραχώρηση με δική μας υπογραφή του κατάφορτου από ελληνικήν ιστορία ονόματος Μακεδονία υφ’ οιανδήποτε μορφή, εγγράφει δουλείες και υποθήκες εις βάρος των μελλοντικών μας γενεών που θα υπονομεύουν στο διηνεκές την ασφάλεια της Ελλάδος αλλά και την σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής, για την οποία υποτίθεται κόπτεται ο επιπολαίως πάντοτε επισπεύδων διεθνής παράγων.
ε. Ακόμη και την απαράδεκτη σύνθετη οι «διαπραγματευτές», επίσημοι και ανεπίσημοι, την θέλουν κολοβή, αφήνοντας για την τελευταία στιγμή το εύρος εφαρμογής και του συνθέτου ονόματος.
Αν επομένως, ο μη γένοιτο, πάμε σε σύνθετη που δεν θα αφορά όπως διαρρέεται τα πάντα: μέσα, έξω, κράτος, έθνος, γλώσσα, ταυτότητα και κάθε έκφραση του σκοπιανού μορφώματος, τότε θα έχουμε εκπέσει από την πρώτη κιόλας στιγμή στο σκέτο Μακεδονία, δηλαδή την μεγαλύτερη απάτη της ιστορίας, εναντίον της ιστορίας και στη διαιώνιση του σκοπιανού αλυτρωτισμού και των παρακολουθημάτων του.
στ. Η ψευδώνυμη «Μακεδονία» των Σκοπίων είναι σταλινοτιτοϊκό σκεύασμα, το μόνο τέκνο του Στάλιν που η Δύση παρά και μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ περιθάλπει ως φυσικόν της τέκνον …
Οι ελλαδικές ηγεσίες μετά το 1945 αυτοπαγιδεύτηκαν πίσω από το αναποτελεσματικό δόγμα: «Δεν συζητούμε το ανύπαρκτο, λεγόμενο Μακεδονικό».
Εντούτοις αυτό ζει και βασιλεύει ως τις μέρες μας, και παραείναι υπαρκτό.Στην αφετηρία του ωστόσο το καταδίκασαν ως γνωστόν οι ΗΠΑ:
Εγκύκλιος ΥπΕξ Στεττίνιους (26/12/1944) προς πρέσβεις και προξένους ΗΠΑ «η χρήση του ονόματος Μακεδονία στο νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας συνιστά πρόσχημα επιθετικών ενεργειών εναντίον της Ελλάδος». Αργότερα (2/10/92) ο Μπιλ Κλίντον συμφώνησε με τις θέσεις της Λισαβώνας και δεσμεύτηκε «να στηρίξει τις αρχές αυτές και να εξασφαλίσει την ικανοποίηση των δικαίων ανησυχιών της Ελλάδος».
Τον απήλλαξε δυστυχώς από τη δέσμευσή του εκείνη η τότε ελληνική Κυβέρνηση.
Είναι εκρηκτική η αποστροφή του Λη Χάμιλτον, προέδρου της επί των Εξωτερικών Επιτροπής του Κογκρέσου «Συμβιβαστήκατε ξαφνικά και μας αφήσατε σύξυλους και δεν προλάβαμε να σας βοηθήσουμε»!
Το όνομα αποτελεί εργαλείο – κλειδί ρυθμίσεων και απορρυθμίσεων στην περιοχή. Χωρίς το όνομα Μακεδονία το μακεδονικό ζήτημα αποκλείεται να νεκραναστηθεί.
Γι’ αυτό επιμένουν οι εχθροί.
ζ. Κύκλοι με απεριόριστες προσβάσεις στα media σήμερα «τρολλάρουν» την ιδέα της παραδόσεως του ονόματός μας.
Αυτοί δεν θέλουν να καταλάβουν αυτό που είχε συνειδητοποιήσει ο Κίρο Γκληγκόρωφ, πρώτος πρόεδρος των Σκοπίων, ότι οι υπήκοοί του δεν μπορούν να θεωρούν εαυτούς απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αφού οι πρόγονοί τους ήρθαν στην περιοχή 1000 χρόνια μετά τον Μακεδόνα στρατηλάτη, γι’ αυτό και ξεκαθάρισε στα Απομνημονεύματά του (ελλ. μετφ. σ.259): «Είμαστε Σλάβοι. Έχουμε έρθει στα Βαλκάνια τον 6ο και τον 7ο αιώνα(...) δεν είναι αυτό που δίνει την ταυτότητα του λαού μας».
η. Η Ουάσιγκτον τροφοδότησε και πυροδότησε, ως μη όφειλε, αυτά τα χρόνια, την αλαζονεία των σκοπιανών και πρέπει τώρα να τους προσγειώσει στην πραγματικότητα.
Είναι πασίγνωστο ότι συνομιλητής μας δεν είναι τα Σκόπια αλλά οι ΗΠΑ και κατά ένα ποσοστό Βερολίνο-Βρυξέλλες.
Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική προτεραιότητα της Ελλάδος εν όψει της αμερικανοτουρκικής ρήξης είναι σήμερα αναμφισβήτητη και άρα, έχουμε βαρύνοντα λόγον και πρέπει να τον αξιοποιήσουμε.
θ. Ο κορυφαίος οραματιστής της ανεξίτηλης ελληνικότητας της Μακεδονίας, ο Ίων Δραγούμης, ξεσήκωνε και προειδοποιούσε στα κρίσιμα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώση. Θα μας σώση από τη βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώση από την μετριότητα και την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώση από τον αισχρό ύπνο, θα μας ελευθερώση [νοοτροπία δυστυχώς επαναλαμβανόμενη και στις μέρες μας]. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε!» (Μαρτύρων και Ηρώων αίμα, σ. 5).
Να απορρίψουμε τεχνάσματα και εκβιασμούς που θα ενταθούν σίγουρα τις τελευταίες ώρες, με εθνική αποφασιστικότητα και ισχυρή βούληση και να επαναφέρουμε το ζήτημα στην φυσική του αφετηρία, εκεί που το έθεσαν οι 2 ιστορικοί πολιτικοί ηγέτες της χώρας.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Πιστεύω ότι οι σύμμαχοι και οι εταίροι μας θα καταλάβουν πως δεν υπάρχει παρά μία Μακεδονία. Και η Μακεδονία αυτή είναι ελληνική».
Και ο Ανδρέας Παπανδρέου: «Για μένα δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να δεχθώ τον όρο Μακεδονία υπό οιανδήποτε μορφή αυτός περιέχεται».
Τέλος συνιστά οφειλόμενο σεβασμό στον πολίτη η προσφυγή στον ύψιστο θεσμό άμεσης δημοκρατίας, το δημοψήφισμα.
Με την προσήκουσα τιμή,
Σ. Παπαθεμελής

Μια πρόσκληση....για την Μακεδονία