ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ

ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΟΥΜΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΟΥΜΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Μαΐου 2019

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, Η «απαγορευμένη» εκδήλωση πραγματοποιείται στις 8 Μαΐου 2019

Λεωνίδας Κουμάκης


Από την ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΥ 
& το ΙNTERNATIONAL ΗELLENIC ΑSSOCIATION


Το International Hellenic Association (ΙΗΑ) ένας μη κερδοσκοπικός, μη κομματικός, μη κυβερνητικός οργανισμός, με έδρα το Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής σε συνεργασία με την Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.) συν-διοργανώνουν, υπό την αιγίδα των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, την εκδήλωση «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ» στο Royal Olympic Hotel (Στήλες Ολυμπίου Διός, στην Ακρόπολη), τηνΤετάρτη 8 Μαΐου 2019, στις 7 το απόγευμα, με ελεύθερη είσοδο.
Η εκδήλωση αυτή είχε προγραμματιστεί για τις 29/1/2019 στο Πολεμικό Μουσείο αλλά ουσιαστικά απαγορεύτηκε την παραμονή της εκδήλωσης, μετά την άρνηση του Πολεμικού Μουσείου, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, να παραχωρήσει την αίθουσα.

Τρίτη 16 Απριλίου 2019

Τουρκία: Ενός κακού δοθέντος…

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης:

Μπορεί ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας από τις αρχές του 2019 να μεταμορφώθηκε σε κομματάρχη του ΑΚΡ για τις δημοτικές εκλογές της 30ης Μαρτίου, μπορεί να γύρισε ολόκληρη την Τουρκία με εκατό και πλέον εμπρηστικές ομιλίες καθυβρίζοντας όλους όσους θεωρεί «εχθρούς» της Τουρκίας, μπορεί ο εφοπλιστής - ταμίας της «Φαμίλιας» Μπιναλί Γιλντιρίμ να έσπευσε λίγες ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης να προαναγγείλει την «νίκη» του, το κακό όμως έγινε:
Η αντιπολίτευση μέσα στους 10 μητροπολιτικούς δήμους που κέρδισε, πήρε και τους δήμους – σύμβολα της Τουρκίας (Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα, Σμύρνη) οδηγώντας το καθεστώς της «Φαμίλιας» σε αμφισβήτηση των αποτελεσμάτων και προκαλώντας μια ασυνήθιστη παρέμβαση του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς, ο οποίος προέτρεψε το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) να αποδεχθεί τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών στην Άγκυρα και στην Κωνσταντινούπολη αντί να τα αμφισβητεί! (8 Απριλίου 2019).

Κυριακή 31 Μαρτίου 2019

Θέλουμε Ανάπτυξη; Αγοράζουμε Ελληνικά!

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης*

Αν οι μισοί μόνο Έλληνες είχαμε πιο προσεκτική καταναλωτική συνείδηση επιλέγοντας για τις καθημερινές, καταναλωτικές μας ανάγκες μόνο προϊόντα που έχουν στην συσκευασία τους την ένδειξη «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ», η -ακόμα καλύτερα το σήμα «ΕΛΛΑΔΙΚΑ ΜΑΣ» που εγγυάται την αυθεντικότητα ενός Ελληνικού προϊόντος σε πολλά επίπεδα – θα είχαμε αποφύγει την αφόρητη οικονομική πίεση της καταστροφικής οικονομικής κρίσης.
Είναι απλή λογική: 
Η Ελλάδα μέσα στα τελευταία 10 χρόνια (2009-2018) έχει πραγματοποιήσει συνολικές εισαγωγές 492,3 δις Ευρώ και εξαγωγές μόλις 259,2 δις Ευρώ. 
Χρεωθήκαμε δηλαδή, από απαιτητικούς δανειστές μέσα στα δέκα χρόνια της οικονομικής κρίσης, προκειμένου να αγοράσουμε και να καταναλώσουμε εισαγόμενα προϊόντα 233 δις Ευρώ.
Όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα εισαγωγών και εξαγωγών της Ελλάδος την δεκαετία 2009-2018, το εμπορικό μας ισοζύγιο είναι μόνιμα ελλειμματικό από 35,1 δις Ευρώ (μέγιστο) μέχρι 17,7 δις Ευρώ (ελάχιστο) κάθε χρόνο! 

Κυριακή 17 Μαρτίου 2019

Λεωνίδας Κουμάκης.....

Άρθρο του Λεωνίδα Κουμάκη

Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης αποτελεί το τραγικό θύμα μιας ψυχρής, μεθοδικής και μακροπρόθεσμης στρατηγικής του Τουρκικού Κράτους, της έλλειψης αντίδρασης της Ελλάδος αλλά και την αδιαφορία των χωρών που συνυπέγραψαν το 1923 την Συνθήκη της Λωζάνης (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ιαπωνία, Σερβία, Ρουμανία).
Η Τουρκία υπέγραψε την συνθήκη της Λωζάνης χωρίς να έχει την παραμικρή πρόθεση να παρέχει την συμφωνημένη προστασία στους Έλληνες χριστιανούς που παρέμειναν στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τενέδο. 
Αυτό βέβαια δεν επηρέασε καθόλου την απόφαση της να αξιοποιήσει πλήρως την Συνθήκη για την «προστασία» και τον πολλαπλασιασμό των μουσουλμάνων που απέμειναν στην Ελληνική Θράκη.
Στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τα δύο νησιά Ίμβρος & Τένεδος με 92% χριστιανικό πληθυσμό, προσφέρθηκαν από τον Λόρδο Κώρζον σαν «δώρο» στην Τουρκία με την προϋπόθεση να απολαμβάνουν καθεστώς αυτονομίας, με δική τους αστυνομία και τοπική κυβέρνηση (άρθρο 14 Συνθήκης). 

Τρίτη 12 Μαρτίου 2019

Γιατί Κύριε «Μιχαήλ Αντρέγεβιτς Σουσλόφ» είμαστε μονοφαγάδες;

«Μιχαήλ Αντρέγιεβιτς Σουσλόφ», κατά κόσμο Νικόλαος Κοτζιάς
Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης*

Ας το ξεκαθαρίσω από την αρχή: Ξεχώριζα τον Νίκο Κοτζιά μέσα από τους ατέλειωτους κι΄ αμέτρητους λαβύρινθους της αριστεράς – ιδίως όταν έβαλε, στα πλαίσια της Διάσκεψης για το Κυπριακό στο Crans Montana της Ελβετίας, το καλοκαίρι του 2017, σαν προϋπόθεση επίλυσης του Κυπριακού την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Κύπρο και την κατάργηση των εγγυήσεων.
Κι΄ ας ήταν, παρ΄ ότι μορφωμένος, ένα κατάλοιπο του σταλινισμού το οποίο είχε κερδίσει μέσα στο Κ.Κ.Ε. τον τίτλο του «Σουσλόφ», μιας από τις ηγετικές μορφές του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, ενός εμβληματικού καθοδηγητή του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
Και ας είχε μια πολιτική διαδρομή που κάθε άλλο παρά διακρίθηκε από συνέπεια: Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη, Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, επικεφαλής Ιδεολογικής Επιτροπής ΚΚΕ, Νέο Αριστερό ρεύμα, σύμβουλος Γιώργου Παπανδρέου (1999-2004),αποχώρηση και πολεμική στον ΓΑΠ, πολιτική κίνηση ΠΡΑΤΤΩ (2012), Υπουργός Εξωτερικών με τον (επιεικώς) αντιφατικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (2015-2018).
Η μεγάλη απογοήτευση στο πρόσωπο του ήρθε όταν έκανε, πέρα από κάθε έννοια δημοκρατικής δεοντολογίας, την μεθόδευση και τον απίστευτο «συμβιβασμό» του 2018 στο Σκοπιανό, δηλαδή όταν μοίρασε απλόχερα σε ένα απροσδιόριστο μείγμα Αλβανών, Σλάβων, Ρομά, Τούρκων κ.α. ανύπαρκτη «μακεδονική γλώσσα» (δεν είναι βέβαια «μακεδονική» γλώσσα μια βουλγαροσλαβική διάλεκτος), μιας κυριολεκτικά ανύπαρκτης «μακεδονικής εθνότητας» και ενός σύνθετου ονόματος που περιλαμβάνει την μαγική λέξη «Μακεδονία»! 

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2018

Χριστούγεννα 1942: Η πισώπλατη μαχαιριά της Τουρκίας

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Χριστούγεννα 1942.

Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.
George Santayana, (1863-1952)

Η Ελλάδα γονατισμένη κάτω από την ναζιστική κατοχή βιώνει τον χειρότερο λιμό από την εποχή της αρχαιότητας, με χιλιάδες νεκρούς από πείνα στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Η Τουρκία από τον Ιούνιο του 1941 είχε υπογράψει «σύμφωνο φιλίας» με την ναζιστική Γερμανία και ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 1942) εμπορική συμφωνία για την τροφοδοσία των ναζιστικών δυνάμεων με τα απαραίτητα για την κατασκευή όπλων μέταλλα - ιδίως χρώμιο.
Όσοι παρακολουθούν διαχρονικά την πορεία της Τουρκίας από το κίνημα των νεότουρκων (1908) μέχρι σήμερα, θεωρούν πως όλες ανεξαιρέτως οι διαχρονικές, αποφασιστικές ενέργειες της Τουρκίας διαθέτουν κάποια ιδιαίτερα, κοινά χαρακτηριστικά: 

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2018

Σκοπιανό: Ραγδαία επιδείνωση

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης
«Οι επικίνδυνες αυταπάτες ότι οι Σκοπιανοί θα τηρήσουν μελλοντικές υποσχέσεις έναντι «ανταλλαγμάτων» που θα εισπράξουν άμεσα, κινδυνεύουν να γράψουν μια ακόμα μαύρη σελίδα στην μακρόχρονη πορεία του Ελληνισμού» (Σκοπιανό Ώρα Μηδέν, 17 Μαΐου 2018).
***

Το έτος 2018 ζήσαμε μια απίστευτη παράσταση σε ένα πολιτικό θέατρο του παραλόγου: Έλληνες πολιτικοί, αποφάσισαν ερήμην του λαού και της ιστορίας, να «λύσουν» το «Σκοπιανό πρόβλημα» μοιράζοντας απλόχερα και συνειδητά μια ανύπαρκτη Μακεδονική «γλώσσα», μια ανύπαρκτη Μακεδονική «ιθαγένεια» και ένα σύνθετο όνομα με την λέξη «Μακεδονία», συνδεδεμένη 100% με απύθμενη ελληνική πολιτιστική κληρονομιά ολόκληρων χιλιετηρίδων σε αδίστακτους τυχοδιώκτες και τυμβωρύχους της ιστορίας.

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2018

Τι έχεις γείτονα; Ότι είχα πάντα…

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης
Ξεφυλλίζοντας παλαιά αρχεία, το μάτι μου έπεσε στην ειδησεογραφία της Τετάρτης 10 Αυγούστου 1994, δηλαδή πριν από 25 περίπου χρόνια:
«Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ Φεχράτ Αταμάν κάλεσε τις χώρες που εξάγουν όπλα στην Ελλάδα να μην γίνονται όργανά της», τονίζοντας πως «ο εξοπλισμός των νησιών του Αιγαίου δεν συμβαδίζει με το διεθνές δίκαιο». 
Την ίδια ακριβώς εβδομάδα, η τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ επισκέφτηκε το Παρίσι όπου με περισσή θρασύτητα ζήτησε να διακοπούν οι πωλήσεις γαλλικών όπλων στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις!
Η Τουρκία δεν κατάφερε βέβαια να πετύχει την απαγόρευση πώλησης όπλων προς την Ελλάδα, αλλά κατάφερε να επιβάλλει την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Κυπριακή Δημοκρατία με Αμερικανικό εμπάργκο που ισχύει από την δεκαετία του 1980.
Το τουρκικό «αφήγημα» των πετρελαϊκών ερευνών στο Αιγαίο είχε αναγγελθεί από τις 29 Μαΐου 1974, 521 χρόνια μετά την άλωση της Πόλης συμβολίζοντας «νέες κατακτήσεις». 
Τους στόχους της νέας τουρκικής πολιτικής είχε μάλιστα ξεκαθαρίσει με κρυστάλλινο τρόπο ο πρωθυπουργός της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο Μπουλέντ Ετζεβίτ, λίγους μήνες αργότερα, στις 27 Φεβρουαρίου 1975: «Τα περί πετρελαϊκών ερευνών ήταν απλά τεχνάσματα. 

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2018

Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών......90 χρόνια προσφοράς

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Βραβευση 3.jpeg


Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών: 90 χρόνια προσφοράς

Είναι πραγματικά δύσκολο να «συμπιέσει» κανείς μέσα σε λίγα λόγια μια ανεπανάληπτη προσφορά ενενήντα χρόνων των Κωνσταντινουπολιτών στην μάνα – Ελλάδα, που άνοιξε την αγκαλιά της για να υποδεχτεί τον Ελληνισμό των αλησμόνητων πατρίδων ο οποίος υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τους τόπους που γεννήθηκε αλλά και τους τάφους των προγόνων του.

Ήταν το 1928 όταν επιφανείς Κωνσταντινουπολίτες όπως ο Γεώργιος Ανδρεάδης, ο Ευγένιος Ευγενίδης, ο Κωνσταντίνος Ζαρίφης, ο Αλέξανδρος Κιοσέογλου, ο Αλέξανρος Σινιόσογλου, ο Κωνσταντίνος Σισμάνογλου, ο πρώτος Πρόεδρος της ΑΕΚ Κωνσταντίνος Σπανούδης και τόσοι άλλοι, έβαλαν τα γερά θεμέλια του ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών στην οδό Δημοσθένους 117, στην Καλλιθέα Αττικής.

Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2018

781 προσωπικότητες - μέλη του International Hellenic Association ζητούν Δημοψήφισμα για την συμφωνία των Πρεσπών

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Το International Hellenic Association – IHA, ένας μη κερδοσκοπικός, μη κομματικός φορέας με έδρα το Delaware των ΗΠΑ, πήρε μια ακόμα αξιέπαινη πρωτοβουλία για το Σκοπιανό. 
Απέστειλε στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Εξωτερικών και τον Υπουργό Ε. Άμυνας με κοινοποίηση στους Αρχηγούς όλων των Πολιτικών Κομμάτων, όλα τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων καθώς και σε όλους τους Έλληνες Ευρωβουλευτές μια ανοικτή επιστολή την οποία υπογράφουν 781 μέλη του, ζητώντας δημοψήφισμα σχετικά με την έγκριση ή μη της συμφωνίας των Πρεσπών.

Πραγματικά, είναι ταπεινωτικό και απαράδεκτο για την Ελλάδα να ζητείται από τους Σκοπιανούς τυμβωρύχους της ιστορίας η «έγκριση» της Συμφωνίας των Πρεσπών και να απαγορεύεται στο θύμα της κλοπής, τον Ελληνικό λαό, να εκφραστεί πάνω στην κλοπή που υπέστη!

Υπενθυμίζεται ότι τα μέλη του ΙΗΑ προέρχονται κυρίως από την πανεπιστημιακή κοινότητα και είναι διάσπαρτα ανά την Ελλάδα και τον κόσμο. 
Εκτός των πανεπιστημιακών, μέλη του ΙΗΑ είναι πρώην πρέσβεις, στρατηγοί, καθώς και εξέχουσες πνευματικές προσωπικότητες της ελληνικής κοινωνίας. 
Ο σκοπός του ΙΗΑ είναι να ενώσει ηλεκτρονικά τον Ελληνισμό και να βοηθήσει την Ελλάδα μέσω επιτροπών για εθνικά και πολιτιστικά θέματα.

Το πλήρες κείμενο της ανοικτής επιστολής το οποίο υπογράφουν 781 προσωπικότητες – μέλη του ΙΗΑ (μεταξύ τους, η Νίνα Γκατζούλη συντονίστρια των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, ο Γιώργος Τάτσιος Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων κ.α.π. - όλα τα ονόματα που υπέγραψαν εδώ) έχει ως εξής:

«Οι κάτωθι υπογράφοντες, συντασσόμενοι με την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, διαφωνούμε με την Συμφωνία των Πρεσπών καθώς την θεωρούμε ανιστόρητη, επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα και επικίνδυνη για το μέλλον της χώρας και την σταθερότητα στην περιοχή.

Η εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μέσω του γεωγραφικού προσδιορισμού είναι ανιστόρητη, διότι η ιστορική Μακεδονία της αρχαιότητας αντιστοιχεί σχεδόν πλήρως στο σημερινό ελληνικό γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας, εκτός από μια στενή λωρίδα (Πελαγονία) στο νότιο τμήμα της σημερινής ΠΓΔΜ. Καμία διεθνής συνθήκη δεν όρισε τα όρια της Μακεδονίας ως γεωγραφική ενότητα. 
Η ελληνικότατη Πελαγονία (νοτιότερη περιοχή της ΠΓΔΜ) δεν ανήκε γεωγραφικά στη Μακεδονία αλλά ενσωματώθηκε όψιμα στο κράτος του Φιλίππου. 
Επί πλέον, ποτέ δεν υπήρξε Μακεδονική εθνότητα, και επομένως η αναγνώριση των κατοίκων της χώρας των Σκοπίων ως Μακεδόνων αποτελεί κατάφωρη παραχάραξη της ιστορίας.

Η συμφωνία είναι επιζήμια για τα εθνικά συμφέροντα, γιατί ο ανυπόστατος αλυτρωτισμός και οι επεκτατικές βλέψεις των γειτόνων μας που η εκχωρηθείσα από την συμφωνία των Πρεσπών ονομασία υποτίθεται ότι θα εξαλείψει, παραμένουν σε ισχύ στο ακέραιο και θα βρίσκουν στήριξη στο γεγονός ότι η ταυτότητα και η γλώσσα θα ονομάζονται «μακεδονικές». 
Ούτε και οι υποτιθέμενες αλλαγές του Συντάγματος των Σκοπίων είναι δυνατόν να πείσουν, όταν ο πρωθυπουργός της χώρας τους περιοδεύει πλέον καυχώμενος για την αναγνώριση του «Μακεδονισμού» που πέτυχε στις διαπραγματεύσεις. 
Μετά την συμφωνία των Πρεσπών και η κυβέρνηση των Σκοπίων και άλλοι διεθνείς οργανισμοί αποκαλούν πλέον την ΠΓΔΜ απλά Μακεδονία. 
Ο ισχυρισμός του κ. Κοτζιά ότι αυτό θα αλλάξει μόλις επικυρωθεί η συμφωνία, ακυρώνεται στην πράξη και δεν συνάδει με τον πολιτικό ρεαλισμό που θα πρέπει να διαπνέει όσους διαπραγματεύονται το επίμαχο ζήτημα του ονόματος.

Η συμφωνία είναι επιζήμια για το μέλλον της χώρας μας, όχι διότι κινδυνεύουμε από μία ενδεχόμενη επίθεση εκ μέρους του ίδιου του κράτους των Σκοπίων, το οποίο δεν έχει το εκτόπισμα να απειλήσει από μόνο του ουσιαστικά την χώρα μας. 
Οι επιδιώξεις όμως των Σκοπίων που στηριζόμενες σε ανυπόστατους «αλυτρωτισμούς» απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας, θα είναι εσαεί εργαλείο στα χέρια κάποιων δυνάμεων για να κρατούν υπό ομηρία την Ελλάδα και αντίπαλο δέος κατά την προσπάθεια άσκησης ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας.

Τέλος, η συμφωνία είναι ετεροβαρής (δίνουμε το όνομα για να πάρουμε τι; ούτε μια στοιχειώδης πρόνοια δεν υπήρξε για τον χειμαζόμενο ελληνισμό της Πελαγονίας από την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα), και με αυτήν διαιωνίζονται οι συνθήκες για τις γλωσσολογικά, γεωγραφικά, ιστορικά, λαογραφικά κι εθνολογικά αυθαίρετες και ατεκμηρίωτες διεκδικήσεις των Σκοπιανών. 
Η συμφωνία των Πρεσπών διατηρεί τις προϋποθέσεις για πιθανές παρεμβάσεις τρίτων, που σήμερα κιόλας εποφθαλμιούν την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, δημιουργούν τις συνθήκες για μόνιμη αστάθεια στην περιοχή και θα δηλητηριάζουν στο διηνεκές τις σχέσεις καλής γειτονίας με το άμεσο περιβάλλον μας.

Ως εκ τούτου, εμείς οι υπογράφοντες την επιστολή αυτή Έλληνες πολίτες, μέλη της Ακαδημαϊκής κοινότητας στην Ελλάδα και την Διασπορά, Δημοτικές και Κοινοτικές αρχές ανά την Ελλάδα, Διπλωμάτες, Ιεράρχες, Επιστήμονες (Δικηγόροι, Γιατροί, Μηχανικοί και πολλοί άλλοι) καθώς και άλλες προσωπικότητες, συναισθανόμενοι την κρισιμότητα των στιγμών, δηλώνουμε ότι διαφωνούμε με την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια και καλούμε την κυβέρνηση να διενεργήσει δημοψήφισμα, προκειμένου να απορριφθεί ή να εγκριθεί η συμφωνία των Πρεσπών. 
Το δημοψήφισμα είναι μια απόλυτα δημοκρατική διαδικασία. Αντίθετα, δεν είναι δημοκρατικό να αποφασίζει η Βουλή των Ελλήνων, με μια κυβέρνηση που είναι ουσιαστικά μειοψηφική στον ελληνικό λαό, δεδομένου ότι το ένα κόμμα που μετέχει στην κυβέρνηση δηλώνει την αντίθεσή του στη συμφωνία των Πρεσπών. 
Το δημοψήφισμα αυτό οφείλει να έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος».

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2018

Η Τουρκία τρεκλίζει…

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης:

Καθημερινά φαίνεται ολοένα και πιο καθαρά πως οι συγκλονιστικές εξελίξεις στις σχέσεις Αμερικής – Τουρκίας αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με τις ραγδαία επιδεινούμενες σχέσεις Ρωσίας – Ελλάδος. Το τοπίο αρχίζει να ξεκαθαρίζει, οι διάφορες χώρες παίρνουν τις θέσεις τους πριν διαμορφωθούν μη ανατρέψιμες καταστάσεις. 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά:

Η Τουρκία υπό την ηγεσία του Ρ. Τ. Ερντογάν εδώ και πολλά χρόνια ακολουθεί τον δρόμο ενός προκλητικού πολιτικού παραλογισμού που συνοψίζεται στην νοοτροπία μιας «υπερδύναμης» η οποία παίρνει ότι τραβάει η καρδιά της, χωρίς να δίνει σε κανένα λογαριασμό.

Την μια καταρρίπτει ένα Ρωσικό αεροσκάφος «επειδή μπήκε ελάχιστα εκατοστά μέσα στον τουρκικό εναέριο χώρο» (24 Νοεμβρίου 2015) και σε χρόνο ρεκόρ (2018) μεταμορφώνεται στον πιο πιστό σύμμαχο της Ρωσίας υπογράφοντας πολύ σημαντικές συμφωνίες (Συρία, συστοιχία πυραυλικών συστημάτων S-400, κατασκευή και χρηματοδότηση πυρηνικού σταθμού στο Άκκουγιου με την εκχώρηση του 51% στην Ρωσία κ.α.).

Ο προκλητικός πολιτικός παραλογισμός του Ρ. Τ. Ερντογάν εκδηλώθηκε (φυσικά) και απέναντι στις Η.Π.Α. με σειρά απαιτήσεων και ενεργειών: 
Την απαίτηση άμεσης έκδοσης του πρώην μέντορα και συντρόφου αλλά νυν εχθρού του Ερντογάν (Φετουλάχ Γκιουλέν), την σταδιακή «ομηρεία» τουλάχιστον δεκαπέντε (αθώων κατά τους Αμερικανούς) ανθρώπων κατά το πρότυπο της ομηρείας των Ελλήνων στρατιωτικών Άγγελου Μητραιτώδη και Δημήτρη Κουκλατζή στον Έβρο την 1η Μαρτίου 2018 οι οποίοι παραμένουν στις τουρκικές φυλακές χωρίς να τους έχει απαγγελθεί καμιά κατηγορία, την απαίτηση απελευθέρωσης του Μεχμέτ Χακάν Ατίλα πρώην αναπληρωτή γενικού διευθυντή της Τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank και «ταμία» της «Φαμίλιας Ερντογάν», την εμπρηστική αντι –αμερικανική ρητορική του συνόλου σχεδόν του Τουρκικού τύπου (ελέγχεται από την «Φαμίλια») και την καλλιέργεια του εδάφους για την «απομάκρυνση της Αμερικανικής βάσης του Ινσιρλίκ», την παρεμπόδιση των ελέγχων στην παράκαμψη του εμπάργκο προς το Ιράν με την προσωπική ανάμειξη του Ερντογάν, την απαίτηση άμεσης διακοπής οποιασδήποτε βοήθειας προς τους Κούρδους της Συρίας κ.α.π.

Σάββατο 14 Ιουλίου 2018

Τουρκία: Η «Φαμίλια» Ερντογάν εδραιώνεται

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης 

Το νέο σύνταγμα της Τουρκίας που «εγκρίθηκε» από τον Τουρκικό λαό με το νοθευμένο δημοψήφισμα της 16 Απριλίου 2017 και οι «εκλογές» με την σημαδεμένη τράπουλα που ανέδειξαν τον Ρ. Τ. Ερντογάν ουσιαστικό δικτάτορα με απεριόριστες εξουσίες, μετατρέπει πλέον και επίσημα, ολόκληρη την Τουρκία σε μια γιγαντιαία, οικογενειακή επιχείρηση της «Φαμίλιας Ερντογάν».

Η αναγγελθείσα «άρση» της άχρηστης πλέον κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» (οι νέες, επίσημες εξουσίες του «Προέδρου» είναι υπεραρκετές), δεν βοηθάει καθόλου στα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία κατεξευτελίζονται στην σημερινή Τουρκία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αρπαγή δύο Ελλήνων στρατιωτικών την 1η Μαρτίου 2018 και η επίσημη αιχμαλωσία τους, χωρίς την απαγγελία καμιάς εναντίον τους κατηγορίας! 
Ό,τι δηλαδή κάνουν οι Σομαλοί πειρατές καταλαμβάνοντας πλοία και εκβιάζοντας πλοιοκτήτες, το κάνει η μαφιόζικη «Φαμίλια Ερντογάν», εκβιάζοντας την Ελλάδα να αγνοήσει τους νόμους της – όπως δηλαδή θεωρεί αυτονόητο να πράττει η ίδια η «Φαμίλια» μέσα στην Τουρκία!

Η διάσημη πλέον διαφθορά της «Φαμίλιας Ερντογάν» και ο αμύθητος πλούτος που συσσωρεύουν τα μέλη της, γίνονται το επίσημο «σήμα κατατεθέν» της σημερινής Τουρκίας. 
Η Τουρκία του 2018, αποτελεί και επίσημα πια, την οικογενειακή επιχείρηση μιας χούφτας ανθρώπων που ζουν σε ανείπωτη χλιδή και παλάτια, απολαμβάνοντας τον μόχθο εκατομμυρίων Τούρκων πολιτών με απροκάλυπτο φασισμό.

Εάν κάποιος (δημοσιογράφος, δικαστής, στρατιωτικός, ακαδημαϊκός, κληρικός, καλλιτέχνης, αθλητής κ.α.) τολμήσει να καταγγείλει την απίστευτη οικογενειακή διαφθορά της «Φαμίλιας Ερντογάν» χαρακτηρίζεται πάραυτα «τρομοκράτης», «εχθρός της Τουρκίας», «πράκτορας των ξένων» και συνήθως κλείνεται με συνοπτικές διαδικασίες στις τουρκικές φυλακές που παραμένουν, στην μεγαλύτερη έκτασή τους, στα χάλια που παρακολουθούμε στο «Εξπρές του μεσονυχτίου».

Στην σημερινή Τουρκία είναι αδύνατο να καταγραφούν οι «εχθροί της φαμίλιας», οι οποίοι χάνουν την ζωή τους μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες των τουρκικών φυλακών όπου κρατούνται και βασανίζονται. 
Ειδικά όμως οι θάνατοι από «καρδιακές προσβολές», «αυτοκτονίες» ή άλλες ύποπτες συνθήκες, παρά την απόλυτη συσκότιση, καταγράφονται από το ανεξάρτητο, Σουηδικό Stockholm Center for Freedom και αναρτώνται σε ένα αναλυτικό κατάλογο εκατοντάδων περιπτώσεων με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. 
Όπως ακριβώς καταγράφονται σε ένα αναλυτικό κατάλογο και οι «απαγωγές» καθώς και η ύποπτη «εξαφάνιση» ανεπιθύμητων για το καθεστώς προσώπων.

Στην σημερινή Τουρκία, η οικογενειακή επιχείρηση της «Φαμίλιας Ερντογάν», λειτουργεί όπως ακριβώς μια ιδιωτική, ψυχρά κερδοσκοπική επιχείρηση που δεν σέβεται κανένα νομικό ή κοινωνικό πλαίσιο – ακόμα και αν το «νομοθετεί» για όλους τους άλλους «υπηκόους» της.

Τα φαραωνικά έργα είναι η αδυναμία της «Φαμίλιας».
Εκεί υπάρχουν τεράστιοι προϋπολογισμοί που αφήνουν τεράστια κέρδη στην «οικογένεια». Αεροδρόμια, γέφυρες, λιμάνια, πυρηνικά εργοστάσια, υπόγειες σήραγγες – όλα με μεγάλα περιθώρια «κερδών» για την διεφθαρμένη «Φαμίλια».

Για να φιμωθούν οι φωνές διαμαρτυρίας και να δημιουργηθεί κλίμα τρομοκρατίας, απολύονται από τον δημόσιο τομέα κατά το δοκούν, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από την Δικαιοσύνη, τον Στρατό, τα Πανεπιστήμια, τα Σώματα Ασφαλείας, τις διάφορες Δημόσιες Υπηρεσίες κ.π.α., με τελικό στόχο να παραμείνουν μόνον οι αναμφισβήτητα «πιστοί» και «εργατικοί» για την οικογενειακή ευημερία. Σύμφωνα με Τούρκο αναλυτή στρατιωτικών θεμάτων (Μετίν Γκιουρτσάν) το 40% των Τούρκων στρατηγών και το 20% των αξιωματικών του Τουρκικού στρατού, έχουν απολυθεί από την «Φαμίλια Ερντογάν»!

Το αξιόμαχο των Τουρκικών ενόπλων δυνάμεων δεν φαίνεται να ενδιαφέρει ιδιαίτερα την «Φαμίλια». 
Δίνει όμως μεγάλη προτεραιότητα στις στρατιωτικές προμήθειες για το μεγάλο «οικονομικό ενδιαφέρον» που παρουσιάζουν και πάνω από όλα, νοιάζεται για την ασφάλεια της και τα κεφάλια της.

Δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία ότι όλα τα μέλη της «Φαμίλιας» θα κατέληγαν στην κρεμάλα, αν τύχαινε και έχαναν τον έλεγχο της εξουσίας. 
Θα είχαν την τύχη του πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, του Υπουργού Άμυνας Χασάν Πολατκάν και του Υπουργού Εξωτερικών Φατιν Ρουστού Ζορλού που απαγχονίστηκαν το 1961 για την μεγάλη διαφθορά του καθεστώτος που είχαν εγκαταστήσει στην Τουρκία την δεκαετία του 1950.

Έχοντας λοιπόν πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν στην προσωπική τους ασφάλεια, αλλά και την ακόρεστη δίψα για πλούτη, νεόπλουτη επίδειξη και νέο-οθωμανική μεγαλομανία, ο αρχηγός και τα μέλη της «Φαμίλιας» φρόντισαν να οδηγήσουν την Τουρκία μέσα από εικονικές «δημοκρατικές διαδικασίες» (δημοψήφισμα, Προεδρικές εκλογές, 
Βουλευτικές εκλογές»), χρησιμοποιώντας βία, νοθεία και τρομοκρατία, ώστε με σχετική ασφάλεια να καταφέρουν να μετατρέψουν την Τουρκία σε μια γιγαντιαία οικογενειακή επιχείρηση.

Έτσι, αμέσως μετά τις «εκλογές» με την σημαδεμένη τράπουλα και την επίσημη συγκέντρωση υπερεξουσιών στον Τούρκο δικτάτορα,ανακοινώθηκε η ολιγομελής σύνθεση (μόλις 16 άτομα) της νέας Τουρκικής κυβέρνησης η οποία θυμίζει διορισμό διευθυντών σε κρίσιμα πόστα, προκειμένου να υπηρετούν καλύτερα την «Φαμίλια Ερντογάν»!

Όλοι ανεξαιρέτως πρόσωπα εμπιστοσύνης – μεταξύ τους ο τέως αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων που δήλωσε έμπρακτα απεριόριστη υποταγή σαν Υπουργός Εθνικής Άμυνας και ο γαμπρός του, Μπεράτ Αλμπαϊράκ ο οποίος διορίστηκε σαν Υπουργός Οικονομικών. 
Ο πιτσιρικάς που είχε παντρευτεί την μεγάλη κόρη του Ερντογάν πριν από δεκατέσσερα χρόνια, είδε το μέλλον του να φαντάζει λαμπερό και να «επιβραβεύεται» με ολοένα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις «επιχειρήσεις» της Φαμίλιας. 
Το άστρο του έλαμψε, σύμφωνα με αποκαλύψεις των Wikileaks (Δεκέμβριος 2016), όταν είχε εξαιρετικές «επιδόσεις» στο λαθρεμπόριο πετρελαίου με την αγαστή συνεργασία του ISIS: Μαζική κλοπή πετρελαίου από το Ιράκ και τη Συρία μέσω της εταιρείας Powertrans, που φυσικά ανήκε στην «Φαμίλια»!

Δεν είναι άλλωστε συμπτωματικό ότι ο γαμπρός υπηρέτησε σαν Υπουργός Πετρελαίου σε προηγούμενη Τουρκική κυβέρνηση – το παιδί είχε αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία από το λαθρεμπόριο πετρελαίου ολόκληρης της οικογένειας. 
Ούτε φυσικά είναι τυχαίο πως οι δύο ξυπόλυτοι γιοί του Τούρκου δικτάτορα έγιναν ξαφνικά μεγάλοι εφοπλιστές – όπως μεγάλος εφοπλιστής ήταν και ο πρωθυπουργός – μαριονέτα Μπιναλί Γιλντιρίμ μέχρι την αυτοκατάργηση του και τον «διορισμό» του σαν Προέδρου του Τουρκικού κοινοβουλίου. Το εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου της «Φαμίλιας» χρειαζόταν ιδιόκτητα πλοία της «οικογένειας» ώστε να κάνει απρόσκοπτα τις μεταφορές των κλοπιμαίων!

Τα οικονομικά προβλήματα όμως της Τουρκίας, σε αντίθεση με την οικονομική άνθηση και την πληθωρική εξασφάλιση των επόμενων γενεών όλων ανεξαιρέτως των μελών της «Φαμίλιας Ερντογάν», είναι μεγάλα και σοβαρά.

Η ανακοίνωση του διορισμού του γαμπρού και μέλους της «Φαμίλιας» Μπεράτ Αλμπαιράκ σαν «Υπουργού Οικονομικών» της Τουρκίας, οδήγησε στην μαζική αποχώρηση ξένων επενδυτών αποσταθεροποιώντας την Τουρκική οικονομία και συμπαρασύροντας Τουρκικά ομόλογα (τα δεκαετή ομόλογα σκαρφάλωσαν κοντά στο 19%) , μετοχές (το χρηματιστήριο υποχώρησε μέσα σε δύο μέρες κατά 6%, οι τραπεζικές μετοχές κατά 9%) και το νόμισμα (Τουρκική λίρα), έφθασε να χάνει μέχρι 5% (20% σε ετήσια βάση) πλησιάζοντας πλέον σε απόσταση αναπνοής το φράγμα των 5 λιρών προς 1 δολάριο!

Ο ξένος τύπος σχολιάζει με καυστικό τρόπο τις εξελίξεις, με χαρακτηριστικά παραδείγματα την Frankfurter Allgemeine Zeitung (τίτλος:«Επάγγελμα γαμπρός και Υπουργός Οικονομικών») και την Neue Zürcher Zeitung (τίτλος: «Ο Ερντογάν ανακηρύσσει την Τουρκία σε οικογενειακή επιχείρηση»).

Οι «παρεμβάσεις» στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας (ο δικτάτορας έδωσε στον εαυτό του το δικαίωμα να διορίζει υποδιοικητή στην Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας χωρίς την σύμφωνη γνώμη του διοικητή της), η λαϊκίστικη «αλλεργία» στην αύξηση των επιτοκίων και την λήψη σκληρών μέτρων προσαρμογής, είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν την Τουρκία στην «αγκαλιά» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πολύ πιο σύντομα από όσο υπολογίζουν οι διεθνείς οικονομικοί αναλυτές.

Συμπέρασμα: Η «Φαμίλια Ερντογάν» προσπαθεί να εδραιώσει την εξουσία της επιβάλλοντας σε κάθε κατεύθυνση την τεράστια, οικογενειακή επιχείρηση που έχει εγκαταστήσει μέσα στην Τουρκική «Δημοκρατία». 
Η μακροημέρευση της όμως είναι εντελώς αβέβαιη. 
Το μόνο βέβαιο είναι το τέλος της, το οποίο δεν θα διαφέρει καθόλου από το τέλος όλων των αυταρχικών καθεστώτων και των δικτατοριών που έχουν κατά καιρούς εμφανιστεί στον κόσμο. 
Και η μόνη αβεβαιότητα που υπάρχει ακόμα, είναι το πότε…

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2018

Αγοράζουμε Ελληνικά: Ελληνικές εξαγωγές και απόδημος Ελληνισμός*

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης.


Η σύγχρονη Ελλάδα, στολισμένη με την μεγάλη δόξα που της χάρισε διαχρονικά η αξεπέραστη χρυσή εποχή του 5ου αιώνα π.Χ., βρέθηκε για πολλά χρόνια σε μια κατάσταση «εικονικής ευημερίας» με ένα προβληματικό πολιτικό, κοινωνικό και συνδικαλιστικό κατεστημένο, χωρίς όραμα και υπευθυνότητα.

Το αποτέλεσμα ήταν η υπερχρέωση, η θεαματική αύξηση των εισαγωγών και η μείωση των εξαγωγών, η καταστροφή του παραγωγικού ιστού, η αύξηση των ανέργων, η ραγδαία μείωση των εισοδημάτων και των συντάξεων. Και ακριβώς δίπλα εξ ανατολών, ένας επιθετικός γείτονας που τροφοδοτεί συστηματικά, επί ολόκληρες δεκαετίες, την Ελλάδα με στρατιές λαθρομεταναστών από κάθε γωνιά της γης, με μανδύα τους πρόσφυγες της Συρίας οι οποίοι δικαιολογημένα ψάχνουν καταφύγιο για να σώσουν την ζωή τους. Επί πλέον, δημιούργησε μεθοδικά ένα μουσουλμανικό τόξο στα βόρεια σύνορα της Ελλάδος (Αλβανία, Σκόπια) απειλώντας συνεχώς την ανασύσταση μιας νέο – οθωμανικής φαντασίωσης.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα οδηγήθηκε στους μηχανισμούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (23 Απριλίου 2010) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ΔΝΤ έκανε διαδιχικές, άστοχες προβλέψεις για την Ελληνική οικονομία, με την κάθε μια να διαψεύδεται από την επομένη και φυσικό αποτέλεσμα να βυθίζεται στην φτώχεια ολοένα και μεγαλύτερος πληθυσμός Ελλήνων πολιτών.

Κυριακή 17 Ιουνίου 2018

Σκοπιανό τοπίο στην ομίχλη…

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης.

«Οι επικίνδυνες αυταπάτες ότι οι Σκοπιανοί θα τηρήσουν μελλοντικές υποσχέσεις έναντι «ανταλλαγμάτων» που θα εισπράξουν άμεσα, κινδυνεύουν να γράψουν μια ακόμα μαύρη σελίδα στην μακρόχρονη πορεία του Ελληνισμού».

Το κακό επισημοποιήθηκε στις 12 Ιουνίου 2018. Όχι ότι δεν το γνωρίζαμε πολλές βδομάδες, ακόμα και μήνες νωρίτερα. 
Τώρα γνωστοποιήθηκε με πανηγυρισμούς, διαγγέλματα και δηλώσεις «επίλυσης» ενός προβλήματος στο οποίο (δήθεν) «πήραμε» και «δεν δώσαμε».

Όσα όμως «πήραμε» είναι τα απόλυτα αυτονόητα, τα οποία εφαρμόζονται στη διεθνή διπλωματική πρακτική και αυτά που είναι ιστορικά τεκμηριωμένα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, από αρχαιολόγους αναμφισβήτητης εγκυρότητας και αξίας. 
«Πήραμε» βέβαια και μπόλικες υποσχέσεις, ασαφή «χρονοδιαγράμματα εφαρμογής» στο μέλλον και ένα τσουνάμι «συγχαρητηρίων» από όλους τους πραγματικούς αρχιτέκτονες της «συμφωνίας».

Όσα «δώσαμε» (σύνθετο όνομα, ανύπαρκτη «Μακεδονική γλώσσα» και ανύπαρκτη «Μακεδονική εθνότητα» μέσα από την ιθαγένεια που προσδιορίζεται αυθαίρετα) νομιμοποιούν για το μέλλον τον αλυτρωτισμό των γειτόνων μας, με Ελληνική «σφραγίδα».

Με άλλα λόγια «δώσαμε» ένα όχημα αλυτρωτισμού (σύνθετη ονομασία) και πολύ ισχυρά «καύσιμα» («γλώσσα» και «εθνότητα») για να το κινήσουν οι εμπνευστές του.

«Δώσαμε» ακόμα αμαχητί, αυτό που ήταν ο αρχικός στόχος όλων των διεθνών «φίλων» μας: «Διαβατήριο» και άρση όλων των αντιρρήσεων για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ατλαντική Συμμαχία.

Στο εσωτερικό, προβάλλεται σαν τεράστια επιτυχία πως η σύνθετη ονομασία των Σκοπίων θα ισχύει έναντι πάντων (erga omnes). 
Κατ΄ αρχήν αναρωτιέται κανείς γιατί το αυτονόητο αποτελεί «τεράστια επιτυχία» αφού οτιδήποτε αντίθετο, θα αποτελούσε μοναδική παραφωνία. 
Και όχι μόνο αυτό: 
Το erga omnes (έναντι πάντων) ουσιαστικά καταργείται την ώρα που (υποτίθεται) συμφωνήθηκε, γιατί στο εσωτερικό των Σκοπίων θα ισχύει μόνο η δεύτερη λέξη από την σύνθετη ονομασία που «συμφωνήθηκε», δηλαδή «Μακεδονία» και «Μακεδόνες»!

Και δεν τελειώσαμε:
 Η πλήρης εφαρμογή του erga omnes (όπου τέλος πάντων ισχύει) «εξαρτάται» από την σταδιακή πρόοδο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, χωρίς καν μια στοιχειώδη πρόβλεψη τι θα συμβεί αν αυτή δεν ολοκληρωθεί!

Στην πράξη, η ονομασία «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» «αναβαθμίζει» μια επαρχία της πρώην Γιουγκοσλαβίας σε χώρα, όταν η Ελλάδα κατέχει το μεγαλύτερο τμήμα της «γεωγραφικής» Μακεδονίας (και το συντριπτικό ποσοστό της 100% Ελληνικής, Αρχαίας Μακεδονίας), η Βουλγαρία άλλο ένα τμήμα και η Αλβανία ένα ελάχιστο. 
Γιατί αποτελεί «επιτυχία» όταν μια χώρα με ένα μικρό μόνο τμήμα της «γεωγραφικής» Μακεδονίας μονοπωλεί ένα όνομα (έστω και σε σύνθετη μορφή) με το οποίο δεν έχει καμιά απολύτως ιστορική, εθνική και πολιτισμική σχέση; Είναι αυτό φυσιολογικό; Έχει καμιά επαφή με την λογική και την πραγματικότητα ώστε να θεωρηθεί επιτυχία; 

Η Ελλάδα «αναγνωρίζει» σαν «Μακεδόνες» μια ιστορικά ανύπαρκτη (κυριολεκτικά) εθνότητα η οποία αποτελείται από ετερόκλητους Σλάβους, Αλβανούς, αθίγγανους κ.ο.κ.ε. Αναγνωρίζει ακόμα μια «Μακεδονική γλώσσα» που δεν υπήρξε ποτέ, ούτε υπάρχει και σήμερα! Μια Βουλγαρο-σλαβική διάλεκτος που εμφανίστηκε στην περιοχή δέκα ολόκληρους αιώνες μετά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αναγνωρίζεται σήμερα από ανιστόρητους σαν «Μακεδονική γλώσσα» όπως – όπως, για να «κλείσει» το θέμα με «αμοιβαίους συμβιβασμούς» - όλοι εις βάρος της αλήθειας, την ιστορίας και της πραγματικότητας! 

Η κοινή λογική λέει πως οι πολίτες της «Βόρειας Μακεδονίας» θα ονομαζόταν Βορειομακεδόνες (και όχι σκέτο ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ) και η γλώσσα της μεγαλύτερης εθνότητας (προσωπικά πιστεύω πως είναι η Αλβανική) ή έστω οι Σλάβοι, δηλαδή σλαβομακεδονική – σε καμιά όμως περίπτωση σκέτο, δηλαδή ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ!

Ο κατά τα άλλα «ρητός διαχωρισμός των Ελλήνων Μακεδόνων, του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού τους, της γλώσσας τους και της περιοχής στην οποία διαβιούν» και η «αποδοχή» όλων αυτών από την πλευρά των Σκοπίων, ουδόλως σημαίνει ότι θα σταματήσει ο αλυτρωτισμός με την «ατμομηχανή» και τα «καύσιμα» που τους παραδίδουμε!

Οι πανηγυρισμοί για την «αλλαγή συντάγματος» και την «απάλειψη αλυτρωτικών διατάξεων», αποτελεί επίσης το αυτονόητο, αφού είναι αδύνατο μια χώρα να αλλάξει επίσημα το όνομα της χωρίς να αλλάξει και το (διαφορετικό) συνταγματικό της όνομα, όπως είναι αδύνατο να ενσωματωθεί στην Ευρωπαϊκή οικογένεια και στο ΝΑΤΟ, με αλυτρωτικές βλέψεις στο επίσημο σύνταγμα της!

Όλες οι χώρες που έχουν αναγνωρίσει με διμερείς συμφωνίες τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα, αναφέρουν ρητά ότι αυτό είναι προσωρινό και θα αλλάξει αυτόματα μόλις συμφωνηθεί με την Ελλάδα το οριστικό όνομα της χώρας τους. 
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όλους τους διεθνείς οργανισμούς οι οποίοι χρησιμοποιούν το προσωρινό όνομα Πρώην ΓΔΜ. Που ακριβώς βρίσκεται λοιπόν η «επιτυχία»;

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α : 
«Πανηγυρίζουμε» γιατί παραδώσαμε στους Σκοπιανούς, Αλβανούς και αθίγγανους γείτονες τα πάντα: 
Ανύπαρκτη γι΄ αυτούς (ιστορικά και πολιτισμικά) ονομασία, ανύπαρκτη γλώσσα και ανύπαρκτη εθνότητα μέσω της ιθαγένειας. 
Ανοίξαμε τον δρόμο για την ένταξη τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ατλαντική Συμμαχία για την οποία κυριολεκτικά «καίγονται». 
Δημοσκοπήσεις στην γειτονική χώρα έδειχναν ότι περισσότεροι από το 60% των ερωτούμενων στηρίζουν λύση στο ζήτημα της ονομασίας με στόχο την ταχύτερη ένταξη της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. 
Δηλαδή μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της γειτονικής χώρας δεν θα είχε αντίρρηση σε μια ονομασία που δεν περιλαμβάνει την λέξη «Μακεδονία» - όπως ακριβώς ζητούσε η Ελλάδα!

Η κατά τον Πρόεδρο των Σκοπίων «μέσω τηλεφώνου» λύση του θέματος της ονομασίας, είναι φανερό πως υπήρξε αποτέλεσμα αφόρητων πιέσεων. 
Οι πανίσχυροι «φίλοι» και «σύμμαχοι» μας απαίτησαν μια λύση εδώ και τώρα. 
Χωρίς φυσικά να τους ενδιαφέρουν ποσώς έννοιες όπως «ιστορία», «πολιτισμός», «πολιτισμική παράδοση χιλιετηρίδων», «ιστορική πραγματικότητα» και άλλες παρόμοιες.

Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι την περίοδο των αφόρητων πιέσεων το «πολιτικό σύστημα» δεν είχε τις απόλυτα αναγκαίες και ισχυρές αντιστάσεις.

Η πολιτική μας εξουσία έφθασε μάλιστα στο σημείο να αποδεχτεί την διενέργεια δημοψηφίσματος στα Σκόπια ώστε να εγκριθούν όλα τα «κλοπιμαία», αλλά απαγορεύει στους Έλληνες πολίτες, δηλαδή τα θύματα της κλοπής, να εκφράσουν την δική τους γνώμη μέσα από ένα δημοψήφισμα!

Αυτοί άλλωστε είναι οι λόγοι για τους οποίους η πολιτική μας εξουσία εισπράττει σωρηδόν διεθνή «μπράβο», χτυπήματα στην πλάτη και προτάσεις «Βραβείων Νόμπελ» για τον «ρεαλισμό» της!

Μήπως όμως βιάζονται όλοι τους; Το Σκοπιανό τοπίο βρίσκεται ακόμα σε απόλυτη ομίχλη. Έχει πολύ δρόμο να διανύσει ο οποίος θα είναι δύσκολος, απρόβλεπτος και προβληματικός. Όλα όσα σχεδιάστηκαν στα χαρτιά και εφαρμόζονται τώρα, μπορεί να καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος από κάτι που δεν φανταζόμαστε καθόλου.

Εμείς βέβαια κάναμε το «χρέος» μας: Δώσαμε, δώσαμε τα πάντα. Να δούμε τι, πότε και αν θα πάρουμε! 

Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2015

Τουρκία εναντίον Ρωσίας και στο βάθος…. Γερμανία!


Ο Γερμανός στρατηγός Όθων Λίμαν Φον Σάντερς με τον Μουσταφά Κεμάλ
.
«Αδειάστε την Μικρά Ασία από τα ιθαγενή στοιχεία που σας στέκονται εμπόδιο, έλεγε εκείνο τον καιρό η Πρωσσική κυβέρνηση στους Ταλαάτ και Εμβέρ. Είσαστε δάσκαλοι στην τέχνη της εκκένωσης. Και εμείς θα αντικαταστήσουμε τους σκύλους τους Έλληνες, τους ταραχοποιούς και άχρηστους με καλούς και τίμιους Γερμανούς, υποταγμένους και υπάκουους, οι οποίοι θα σας αποδώσουν στο εκατονταπλάσιο αυτό που η εξαφάνιση των Ελλήνων θα σας έχει στερήσει. Και τα οφέλη από την επιχείρηση θα είναι για σας σημαντικότερα απ΄ ότι όλοι οι θησαυροί του χαλίφη».
Από το βιβλίο «Berlin – Bagdad» του Gerhard Albert Ritter (1929 – 2015) όπως αποδίδεται στο βιβλίο «Τουρκία και Ανατολικά ζητήματα» του Θεόδωρου Μπατρακούλη, εκδόσεις Ινφογνώμων, σελίδα 321.
***
Η κατανόηση όσων συμβαίνουν στις μέρες μας στην ευρύτερη περιοχή στην οποία ανήκουμε, προϋποθέτει στοιχειώδη επισκόπηση γεωπολιτικών δεδομένων και μακροπρόθεσμων στρατηγικών σχεδιασμών της ισχυρότερης σήμερα Ευρωπαϊκής δύναμης, της Γερμανίας η οποία σε υποτυπώδη συνεργασία με την Γαλλία, ρυθμίζει τις τύχες ολόκληρης της Ευρώπης.
Ασφαλώς και είναι αδύνατο μέσα στις λίγες γραμμές ενός άρθρου να αποκρυπτογραφηθούν εξαιρετικά πολύπλοκα και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα υπερδυνάμεων, μεγάλων και μικρών χωρών αλλά και πολλών ομάδων που πολεμούν σαν εθνικές οντότητες, μισθοφόροι ή ιδεολόγοι στον πόλεμο επαναχάραξης των συνόρων της Μέσης Ανατολής που διεξάγεται εδώ και αρκετά χρόνια.
Αξίζει όμως τον κόπο να εστιάσουμε στα στρατηγικά συμφέροντα της ισχυρότερης Ευρωπαϊκής δύναμης η οποία από την εποχή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου είχε πανίσχυρη επιρροή στους νεότουρκους που κατέλαβαν την εξουσία μετά την κατάρρευση της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Γερμανός στρατηγός Όθων Λίμαν Φον Σάντερς υπήρξε αρχιστράτηγος του Οθωμανικού στρατού, μετά τις ήττες που υπέστησαν ο Τζεμάλ Πασάς από τους Ρώσους και ο Εβέρ Πασάς από τις δυνάμεις της Αντάντ, με στόχο να προωθήσει τα συμφέροντα της Γερμανίας στην Μέση Ανατολή.
Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η επιτήδεια ουδετερότητα της Τουρκίας υποστήριξε ουσιαστικά την Γερμανία. Η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με τη ναζιστική Γερμανία τον Ιούλιο του 1941 ενώ την 1η Ιουνίου 1942 υπέγραψε μία κρίσιμης σπουδαιότητας για τον πόλεμο εμπορική συμφωνία με την οποία η Γερμανία εξασφάλισε συνολικά 135.000 τόνους πολύτιμου χρωμίου έναντι οπλισμού και κλεμμένου από τους Εβραίους χρυσού. Μόνο τις τελευταίες μέρες του δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, στις 23 Φεβρουαρίου 1945, η Τουρκία «κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία», όταν η ήττα του άξονα ήταν πλέον δεδομένη και βέβαιη.
Στην σύγχρονη εποχή η Τουρκία αποτελεί «το μακρύ χέρι» της Γερμανίας στην Μέση Ανατολή συνεχίζοντας να εξυπηρετεί τα Γερμανικά συμφέροντα. Η ενεργειακή εξάρτηση της κυρίαρχης στην Ευρώπη Γερμανίας από την Ρωσία δεν μπορούσε παρά να είναι προσωρινή στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς της.
Στους σχεδιασμούς αυτούς η Τουρκία αποτελεί το κομβικό κέντρο βάρους της Γερμανικής πολιτικής κάτι που επέβαλε πρώτα την απεξάρτηση της Τουρκικής οικονομίας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην συνέχεια την σύνδεση των οικονομιών της Κύπρου και της Ελλάδος με την μέγγενη του ΔΝΤ.
Πράγματι, η Τουρκική οικονομία (ο μεγαλύτερος δανειστής του ΔΝΤ με 46 συνολικά δις Δολάρια) διέκοψε τις σχέσεις της με το ΔΝΤ το 2008, εννέα χρόνια μετά την έναρξη δανειοδότησης της από αυτό, με την Τουρκική οικονομία να αναπτύσσεται με την αποφασιστική συνδρομή της Γερμανίας. Οι τρείς από τους τέσσερις όμως αγωγούς που σχεδίασαν οι Γερμανοί από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 περνούν υποχρεωτικά μέσα από την Τουρκία και ο ένας από την Κύπρο, κάτι που προϋποθέτει την επίλυση του Κυπριακού, σύμφωνα με τους Γερμανικούς σχεδιασμούς που εύνουν σκανδαλωδώς την Τουρκία.
Δύο χρόνια μετά (Απρίλιος 2010) η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στους μηχανισμούς στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αποτέλεσμα να παραμένει, εδώ και έξη χρόνια παγιδευμένη χωρίς να μπορεί να δανειστεί από πουθενά αλλού, αποδεχόμενη υποχρεωτικά ολοένα και μεγαλύτερες απώλειες κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας.
Στις αρχές του 2013 με αχίλλειο πτέρνα το Τραπεζικό σύστημα, η Κύπρος οδηγήθηκε και αυτή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο οποίο παραμένει μέχρι σήμερα παρά τα «εύσημα» για την καλή πορεία του προγράμματος.
Το ζητούμενο δεν είναι άλλο από την πλήρη συνθηκολόγηση Ελλάδας και Κύπρου ώστε να ικανοποιηθούν οι Τουρκικές και Γερμανικές απαιτήσεις για διχοτόμηση της Κύπρου (ανεξάρτητα από το πώς θα βαπτιστεί η «λύση» – Σχετικό είναι το άρθρο μας 11ηςΦεβρουαρίου 2014 με τίτλο «Κυπριακό: Ευκαιρία ή παγίδα;») αλλά και η διχοτόμηση του Αιγαίου.
Κάτω από την γεοπολιτική αυτή οπτική εξηγούνται πολλά από τα «ανεξήγητα» που παρατηρούμε στις μέρες μας:
Η κατάρριψη του Ρωσικού αεροσκάφους μέσα στην Συρία από την Τουρκία αντιπροσωπεύει τον τρόμο της Γερμανίας για το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός αγωγού που δεν θα περνά μέσα από το χέρι της, δηλαδή την Τουρκία, αλλά μέσα από Κουρδικές περιοχές καταλήγοντας στην Μεσόγειο. Η πιθανότητα, μετά την απελευθέρωση του Κομπάνι από κάθε πίεση του χαλιφάτου (Σχετικό είναι το άρθρο μας 14ης Οκτωβρίου 2014 με τίτλο «Ισλαμικό Χαλιφάτο, Κομπάνι, Τουρκία: Η μεγάλη έκρηξη πλησιάζει επικίνδυνα») και την Ρωσική επέμβαση, να καταληφθεί η Τζαραμπλούς, η τελευταία πύλη ανεφοδιασμού του Ισλαμικού κράτους από την Τουρκία σε συνδυασμό με την προσπάθεια των Κούρδων να ελέγξουν την στρατηγικής σημασίας συνοριακή πόλη Αζάζ, οδηγούν ουσιαστικά στην πλήρη έξοδο της Τουρκίας από την νοητή γραμμή ενός πιθανού, μελλοντικού αγωγού που θα συνδέει την Μεσόγειο με Συριακό Κουρδιστάν – Ιρακινό Κουρδιστάν – Περσίας –  Αζερμπαϊτζάν (ή εναλλακτικά μέσω Κασπίας) – Ρωσίας.
Το συγκεκριμένο όμως πολυεπίπεδο πρόβλημα περιπλέκεται ακόμα περισσότερο γιατί οι Κούρδοι της Συρίας υποστηρίζονται όχι μόνο από τους Ρώσους αλλά και από τους Αμερικανούς, κάτι που δείχνει την διαφοροποίηση των συμφερόντων και των σχεδιασμών Γερμανίας και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην πολύπαθη περιοχή.
Η μη εξομοίωση από τον ΓΓ του ΝΑΤΟ της «παραβίασης» του Τουρκικού εναέριου χώρου από τους Ρώσους με τις παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου από τους Τούρκους, εξευτελίζει τις αρχές που υπηρετεί η συμμαχία αποκαλύπτοντας σε όλη την μεγαλοπρέπεια την εφαρμογή «δύο μέτρων και δύο σταθμών» στην αντιμετώπιση ιδίων περιστατικών, αρκεί να εξυπηρετούνται συμφέροντα συγκεκριμένης στιγμής αλλά και μακροπρόθεσμοι σχεδιασμοί.
Η προθυμία της Γερμανίας να προσφέρει «γη και ύδωρ» στην Τουρκία (οικονομική βοήθεια, άρση περιορισμών στους Τούρκους πολίτες στην πρόσβαση τους στην Ευρώπη και άνοιγμα κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων παρά την κραυγαλέα υστέρηση της Τουρκίας σε θέματα συμμόρφωσης στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο), με «αντάλλαγμα» να συγκρατήσει τις μεταναστευτικές ροές, αποτελεί απλή εφαρμογή σχεδιασμών που περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία. Την ευκαιρία βέβαια έδωσε απλόχερα η νέα Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανοίγοντας διάπλατα τα Ελληνικά σύνορα με τις «ελεύθερες δομές φιλοξενίας», έχοντας μάλιστα την ασυγχώρητη αφέλεια να πιστεύει πως ολόκληρο το 2015 θα δεχθούμε 100.000 «πρόσφυγες», οι οποίοι όμως ήδη έφθασαν τους 800.000! (Σχετικό με το θέμα αυτό είναι το άρθρο μας 11ηςΑυγούστου 2015 με τίτλο «Λαθρομετανάστευση: Ουμανισμός, ιδεοληψία, ανικανότητα και τα αμύθητα κέρδη των δουλεμπόρων»).
Η Τουρκία ελέγχει απόλυτα ολόκληρο το κύκλωμα της λαθρομετανάστευσης και δεδομένου ότι τους χειμερινούς μήνες υπάρχει «αναδουλειά» λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, είναι πρόθυμη να αποδεχτεί τα δώρα της Γερμανίας για να «συγκρατήσει» τις μεταναστευτικές ροές μέχρι να εισπράξει όλα τα ανταλλάγματα που εξασφάλισε.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Η μόνη ελπίδα για την αποφυγή της επερχόμενης, άριστα σχεδιασμένης υποταγής Ελλάδος και Κύπρου στους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς της Γερμανίας που καθιστούν την Τουρκία προνομιακό κέντρο ενεργειακών αγωγών, είναι η Ρωσία.
Η ανάμειξη της Ρωσίας στην Συρία οδηγεί σε πλήρη ανατροπή των Γερμανικών σχεδιασμών και μετατρέπει ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή μας σε μια απρόβλεπτη, κινούμενη άμμο.
Η κατάσταση που διαμορφώνεται προσφέρει πολύτιμο χρόνο σε Ελλάδα και Κύπρο προκειμένου να απεγκλωβιστούν από τον θανάσιμο για τα εθνικά τους συμφέροντα εναγκαλισμό ΔΝΤ και Ευρωπαϊκών μηχανισμών δανειοδότησης καθώς και από τα ενδογενή προβλήματα τους, με την απαραίτητη προϋπόθεση παραμερισμού κάθε έννοιας «πολιτικού κόστους».
Οι επόμενες γενιές των Ελλήνων και των Κυπρίων θα γνωρίζουν με βεβαιότητα κάτι που η δική μας γενιά δεν πρόκειται να μάθει εύκολα: Αν δηλαδή οι σημερινοί ηγέτες Ελλάδας και Κύπρου (Τσίπρας και Αναστασιάδης) θα είναι αντάξιοι ενός Τάσου Παπαδόπουλου ή ενός … Γιώργου Τσολάκογλου!

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015

Νερό: η αγορά εμφιαλωμένου νερού 2014/2015


Οι Έλληνες έχουμε υποχρέωση να προβάλλουμε στα εκατομμύρια των ξένων επισκεπτών μας τα Ελληνικά εμφιαλωμένα νερά, μαζί με όλα τα Ελληνικά  προϊόντα, όχι μόνο γιατί με τον τρόπο αυτό ωφελούμε την χώρα μας και έμμεσα τον εαυτό μας, αλλά γατί οι ξένοι επισκέπτες δεν έρχονται μόνο να γνωρίσουν τις μοναδικές ομορφιές της πατρίδας μας, αλλά και τα εξαιρετικά προϊόντα που παράγει!
.
Το Νερό είναι το πιο σημαντικό, μετά το οξυγόνο, συστατικό ζωής για τον άνθρωπο, όπως ακριβώς και για την φύση. Καλύπτει από το μισό έως τα δύο τρίτα του ανθρώπινου οργανισμού ανάλογα με το ποσοστό λίπους κάθε σώματος, το φύλο και την ηλικία.
Η θρεπτική αξία του νερού είναι υπέρ-πολύτιμη: Ένας άνθρωπος μπορεί να επιβιώσει χωρίς φαγητό ακόμα και 70 μέρες αλλά χωρίς νερό δεν μπορεί να επιβιώσει περισσότερο από 15 μέρες!
Η Ελλάδα είναι πλούσια σε υδάτινους πόρους  διατηρώντας μια μέση ετήσια βροχόπτωση 700 mm / χρόνο περίπου σε τρείς διαφορετικές κλιματικές περιοχές εν μέσω σημαντικών αλλαγών που παρατηρούνται στο γενικότερο κλίμα του πλανήτη μας.
Τα εμφιαλωμένα νερά διακρίνονται σε «Φυσικά μεταλλικά νερά» και «Επιτραπέζια νερά», με την πρώτη κατηγορία να αποτελούν φημισμένα νερά τα οποία εμφιαλώνονται χωρίς καμιά άλλη επεξεργασία πέραν ενός απλού φιλτραρίσματος, ενώ την δεύτερη κατηγορία αποτελούν νερά τα οποία συνήθως υποβάλλονται σε χημική επεξεργασία για να καταστούν πόσιμα σύμφωνα βέβαια με όλες τις προϋποθέσεις εμφιάλωσης του επιτραπέζιου νερού, οι οποίες καθορίζονται από την Εθνική και την Κοινοτική νομοθεσία.
Η κατηγορία των «Φυσικών μεταλλικών νερών» η οποία εκπροσωπείται από τον «Σύνδεσμο Εταιριών Εμφιαλώσεων Ελληνικού Φυσικού Μεταλλικού Νερού, Σ.Ε.ΦΥ.ΜΕ.Ν.», σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία,  καλύπτει το 72% περίπου της συνολικής Ελληνικής αγοράς εμφιαλωμένων νερών.
Τα «Επιτραπέζια νερά» (23% περίπου) εκπροσωπούνται από την «Πανελλήνια Ένωση Εμφιαλωτών Νερού –Π.Ε.Ε.Ν.». Ένα ποσοστό της τάξεως του 5% περίπου της Ελληνικής αγοράς εμφιαλωμένου νερού καλύπτουν τα ανθρακούχα νερά.
Όλα τα μέλη του Σ.Ε.ΦΥ.ΜΕ.Ν. («Βίκος», «Ζαγόρι», «Σουρωτή», «Κορπί» , «Αύρα», «Ιόλη», «Σέλι») εμφιαλώνουν μόνο «Φυσικά μεταλλικά νερά», ενώ μερικές μόνο από τις 35 περίπου επιχειρήσεις – μέλη της Π.Ε.Ε.Ν. εμφιαλώνουν, εκτός από τα επιτραπέζια και φυσικά μεταλλικά νερά.
Η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει 42 εμπορικές επωνυμίες (με το αντίστοιχο όνομα της πηγής) Φυσικών Μεταλλικών Νερών οι οποίες έχουν δημοσιευτεί στην επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις 29 Οκτωβρίου 2013 (C315/1).
Οι αναλύσεις του Ελληνικού νερού πραγματοποιούνται από το Ινστιτούτο Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Γενικό Χημείο του Κράτους.
Σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία (έτους 1999) του Ινστιτούτου Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών, στην Ελληνική αγορά κυκλοφορούσαν 67 εμπορικά σήματα εμφιαλωμένου νερού από τα οποία τα 23 ήταν Φυσικά Μεταλλικά Νερά και τα 44 Επιτραπέζια νερά.
Ο Πρόεδρος του «Συνδέσμου Εταιριών Εμφιαλώσεων Ελληνικού Φυσικού Μεταλλικού Νερού, Σ.Ε.ΦΥ.ΜΕ.Ν.» Πέτρος Σεπετάς (ελέγχει μαζί με την σύζυγο του την «Ηπειρωτική Βιομηχανία Εμφιαλώσεων – ΒΙΚΟΣ  Α.Ε») κλήθηκε εγγράφως να εκτιμήσει την τρέχουσα κατανομή της αγοράς σε φυσικά μεταλλικά, επιτραπέζια, ανθρακούχα καθώς και την φετινή της πορεία, αλλά αρνήθηκε να απαντήσει.
Στον τομέα των χορηγήσεων αδειών λειτουργίας εμφιαλωτηρίου νερού υπάρχει ένα σημαντικό κενό. Σήμερα, η αρμοδιότητα αυτή ανήκει στις ανά την Ελλάδα Διευθύνσεις Ανάπτυξης των 13 Περιφερειών της χώρας μας. Εν τούτοις, λίγο πριν από το σωτήριο έτος 2016, κανένας απολύτως δεν γνωρίζει πόσες άδειες λειτουργίας εμφιαλωτηρίου νερού «ισχύουν» στον Ελλαδικό χώρο!
Το Υπουργείο Υγείας δεν διαθέτει στοιχεία γιατί η αρμοδιότητα αυτή ανήκει στις Περιφέρειες. Οι Περιφέρειες δεν γνωρίζουν για το παρελθόν διότι πριν πάρουν την αρμοδιότητα, οι άδειες λειτουργίας χορηγούνταν από τους Δήμους ή …. τα ανά την Ελλάδα Αστυνομικά Τμήματα!
Με το σύστημα αυτό, είναι απόλυτα λογικό ακόμα και σήμερα να λειτουργούν ελεύθερα «εμφιαλωτήρια νερού» που εξασφάλισαν μια «άδεια λειτουργίας» από το Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής τους ή κάποιο Δήμο πριν από μερικές δεκαετίες και είναι πραγματικό μυστήριο πως οι διάφορες Διευθύνσεις Υγείας των Περιφερειών της χώρας μας, ελέγχουν επιχειρήσεις που δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν, ούτε είναι καταγραμμένες σε μια βάση δεδομένων ώστε να ελέγχονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Οι έλεγχοι διενεργούνται προφανώς από δείγματα που λαμβάνονται από «εμφανή» σημεία πώλησης (μεγάλα Σουπερμάρκετ, αεροδρόμια, λιμάνια κ.ο.κ.ε.) αλλά είναι αδύνατο να ελεγχθούν τα ανά την Ελλάδα εκατομμύρια σημεία πωλήσεων αν δεν υπάρχει μια κεντρική καταγραφή όσων εμφιαλώνουν νερό.
Εμείς απευθυνθήκαμε σε όλους τους Περιφερειάρχες και των 13 Περιφερειών της χώρας μας με το ερώτημα «Ποιος είναι ο αριθμός αδειών εμφιαλωτηρίων νερού που έχουν χορηγηθεί στην Περιφέρεια σας» και μέχρι την ανάρτηση της έρευνας, δεν λάβαμε καμιά απολύτως απάντηση από τις έντεκα Περιφέρειες! Οι μόνες που ανταποκρίθηκαν ήταν οι Περιφέρειες Κρήτης και Κεντρικής Μακεδονίας – η μια μάλιστα στο «περίπου».
Το μεγάλο αυτό κενό θα πρέπει να καλυφθεί άμεσα μέσα από ένα κεντρικό πρόγραμμα του Υπουργείου Υγείας το οποίο θα είναι συνδεδεμένο με όλες τις Περιφέρειες ώστε να υπάρχει έγκαιρος, σωστός και καθολικός έλεγχος στο πολύτιμο αγαθό που μας χάρισε η φύση και το οποίο καταναλώνουν εμφιαλωμένο εκατομμύρια άνθρωποι.
Στον τομέα των εισαγωγών και των εξαγωγών εμφιαλωμένου νερού (Φυσικού μεταλλικού, Επιτραπέζιου και Ανθρακούχου) η εικόνα των τριών τελευταίων ετών σε αξία (Ευρώ) με το αντίστοιχο αποτέλεσμα στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας μας έχει ως εξής:

Στην Ελλάδα  η αγορά του εμφιαλωμένου νερού έχει δημιουργήσει ορισμένες πανίσχυρες επιχειρήσεις, πραγματικά διαμάντια, που δεν επηρεάζονται από την οικονομική κρίση προφέροντας στην εθνική μας οικονομία επενδύσεις, απασχόληση και εξαγωγές.
Μετά τις σημαντικές ανακατατάξεις των προηγούμενων χρόνων στην Ελληνική αγορά εμφιαλωμένου νερού (τερματισμός της κυκλοφορίας τουγνωστού Φυσικού Μεταλλικού Νερού Ήβη – Λουτράκι από την Pepsico το 2012, κλείσιμο του εργοστασίου Χαμόπρινας Κρήτης από την Coca Cola Τρία Έψιλον και απόσυρση από την κυκλοφορία του νερού Λυττός με σημαντικά μερίδια αγοράς Κρήτης, κλείσιμο από τον ΕΦΕΤ του εμφιαλωτηρίου του Φυσικού Μεταλλικού Νερού Λουτράκι – Προβής), δύο σημαντικές Ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου (Βίκος, Ζαγόρι) κυριαρχούν στην αγορά κατέχοντας σημαντικά μερίδια της συνολικής αγοράς.
Οι επιχειρήσεις αυτές αντιμετωπίζουν με ιδιαίτερη επιτυχία την οικονομική κρίση και αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις συγκυρίες της δύσκολης εποχής που ζούμε.
Παρακάτω παραθέτουμε βασικά οικονομικά μεγέθη τελευταίας πενταετίας για τις πιο σημαντικές βιομηχανίες του κλάδου των εμφιαλωμένων νερών – εκτός από εκείνες στις οποίες το εμφιαλωμένο νερό αποτελεί συμπληρωματική δραστηριότητα όπως η Αθηναϊκή Ζυθοποιία (Νερό ΙΟΛΗ), η Coca Cola Τρία Έψιλον (Νερό ΑΥΡΑ), η ΒΑΠ-Κουγιός (Νερό Απολλώνιο) κ.α.π.
.
Η «Ηπειρωτική Βιομηχανία Εμφιαλώσεων – ΒΙΚΟΣ  Α.Ε» κατέχει την πρώτη θέση στην Ελληνική αγορά εμφιαλωμένου νερού ενώ πραγματοποιεί το 12% περίπου του κύκλου των εργασιών της σε εξαγωγές. Οι περισσότερες εξαγωγές πραγματοποιούνται σε συνεργασία με την Lidl Hellas προς Νότιο Ιταλία, Μάλτα, Βουλγαρία, Ρουμανία και Κύπρο καθώς και σε Γερμανία, Ελβετία, Αλβανία, Π.Γ.Δ.Μ., Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα και Λίβανο.
Η ολοένα και μεγαλύτερη κάλυψη της Ελληνικής αγοράς καθώς και η ολοένα και πιο έντονη εξαγωγική δραστηριότητα, δημιουργούν μια εξαιρετική πορεία για την «Ηπειρωτική Βιομηχανία Εμφιαλώσεων – ΒΙΚΟΣ  Α.Ε» ολόκληρη την τελευταία πενταετία, ενάντια σε όλα τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αγορά εμφιαλωμένου νερού και γενικότερα η Ελληνική οικονομία, όπως προκύπτει από τον πίνακα με βασικά οικονομικά μεγέθη της εταιρίας που ακολουθεί:

.
.
Η δεύτερη μεγάλη Ελληνική βιομηχανία στον τομέα του εμφιαλωμένου νερού είναι επίσης από την Ήπειρο: Ο λόγος για την «ΧΗΤΟΣ Α.Β.Ε.Ε.» η οποία με μεθοδικότητα και μηχανολογικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας αξιοποιεί το φυσικό μεταλλικό νερό ΖΑΓΟΡΙ της παρθένας περιοχής των Ζαχαροχωρίων με μεγάλη επιτυχία. Η «ΧΗΤΟΣ Α.Β.Ε.Ε.» επί τέσσερα συνεχόμενα χρόνια (2010-2014) βραβεύτηκε, μεταξύ των σημαντικότερων επιχειρήσεων της χώρας βάσει δέκα αυστηρών οικονομικών κριτηρίων, ως μία από τις υγιέστερα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις της χώρας μας στο πλαίσιο του θεσμού «τα Διαμάντια του Ελληνικού Επιχειρείν». Το φυσικό μεταλλικό νερό «Ζαγόρι» της «ΧΗΤΟΣ Α.Β.Ε.Ε.» εξάγεται σε 15 χώρες του κόσμου μεταξύ των οποίων Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς, Αυστραλία, Γερμανία και Κίνα.
Τα βασικά οικονομικά στοιχεία της εταιρίας, στην κρίσιμη πενταετία 2010-2014, επηρεάστηκαν ελάχιστα, διατηρώντας τον δυναμισμό, την αντοχή και τους πολύ καλούς δείκτες σε όλα της τα μεγέθη:

.
.
Πολύ καλή πορεία παρουσιάζει και η αμέσως επόμενη Ελληνική επιχείρηση του κλάδου η οποία αξιοποιεί το πολύτιμο νερό που αναβλύζει στις παρυφές του όρους Κάλαυρoς κάπου στα σύνορα των νομών Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής.
Η «Σουρωτή» διατηρεί ελάχιστες υποχρεώσεις σε σχέση με τον συνολικό κύκλο των εργασιών της και παρουσιάζει μια σχετική σταθερότητα εν μέσω σφοδρής οικονομικής κρίσης, όπως αποτυπώνεται στον πίνακα που ακολουθεί:


.
.
H AE «Βότομος», η μεγαλύτερη εταιρία εμφιαλωμένου νερού της Κρήτης, εμφιαλώνει το μοναδικό Φυσικό Μεταλλικό Νερό του νησιού από το χωριό Ζαρός του ορεινού όγκου του Ψηλορείτη – του υψηλότερου βουνού της Κρήτης.
Η AE «Βότομος», πέρα από την κυρίαρχη θέση της στην αγορά της Κρήτης, επεκτείνεται σταθερά στην υπόλοιπη Ελλάδα και πραγματοποιεί εξαγωγές όχι μόνο στην Ευρώπη (Γερμανία, Γαλλία, Δανία, Κύπρο) αλλά και σε Καναδά & Ισραήλ. Η πορεία της εταιρίας την τελευταία πενταετία αν και επηρεασμένη από την οικονομική κρίση, είναι θετική βελτιώνοντας σταθερά τον κύκλο των εργασιών της και περνώντας σε κερδοφορία τα δύο τελευταία χρόνια. Τέλος, οι υψηλές συνολικές υποχρεώσεις της εταιρίας  μειώνονται συνεχώς την τελευταία πενταετία (από 200% του κύκλου εργασιών το 2010, μειώθηκαν στο 100% περίπου το 2014):

.
.
Η «Σ. Μεντεκιδης ΑΕ» με έδρα την Σπηλιά Κοζάνης, η οποία κυκλοφορεί τα Φυσικά Μεταλλικά Νερά «Σέλι» και «Διός» από τα οροπέδια του Βερμίου και τους πρόποδες του Ολύμπου αντίστοιχα, παρουσιάζει μια πολύ σημαντική ανάπτυξη την τελευταία πενταετία υπερδιπλασιάζοντας τον συνολικό κύκλο εργασιών της. Βασικά οικονομικά στοιχεία της τελευταίας πενταετίας παρατίθενται στον πίνακα που ακολουθεί:

.
.
Η γιγαντιαία πολυεθνική Nestlé έχει στην χώρα μας παρουσία από τα τέλη του 19ου αιώνα. Στην Ελληνική αγορά σήμερα διαθέτει πλήθος εισαγόμενων προϊόντων μαζί με προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα – μεταξύ τους και το φυσικό μεταλλικό νερό Κορπή από την περιοχή των Ακαρνανικών Βουνών, φημισμένο για ιαματικές και θεραπευτικές ιδιότητες.
Η Nestlé σε επίπεδο εταιρίας στην Ελλάδα (στην οργανωτική της δομή ανήκουν οι εταιρείες Nestlé Ελλάς, CPW Hellas και Nespresso Ελλάς) πραγματοποιεί κύκλο εργασιών 385 εκατομμυρίων Ευρώ (2014) και εισάγει στην χώρα μας τα νερά Perrier, Contrex, Acqua Panna και Vittel.
Πάντως, η οικονομική πορεία του κλάδου νερών της γιγαντιαίας πολυεθνικής δεν είναι καλή όπως προκύπτει από τον παρακάτω πίνακα με βασικά οικονομικά στοιχεία της τελευταίας πενταετίας:

.
.
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Το νερό (μεταλλικό, αεριούχο ή απλά επιτραπέζιο) με το οποίο η φύση πλούτισε απλόχερα την χώρα μας, δημιούργησε ένα ολόκληρο κλάδο που προσφέρει επενδύσεις, απασχόληση και φόρους στα κρατικά μας ταμεία. Επί πλέον παρουσιάζει ισχυρές αντοχές απέναντι στην οικονομική κρίση και βελτιώνει συνεχώς την ανταγωνιστικότητα του, συμβάλλοντας στην μείωση των (σημαντικών κατά το παρελθόν) εισαγωγών και στην αύξηση των εξαγωγών εμφιαλωμένου νερού.
Αποτελεί συνεπώς υποχρέωση μας, είτε σαν καταναλωτές, είτε σαν επαγγελματίες, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την παρατεταμένη οικονομική κρίση που ζούμε, να Αγοράζουμε Ελληνικά απορρίπτοντας ασυζητητί οποιοδήποτε εισαγόμενο εμφιαλωμένο νερό κάθε κατηγορίας που μας βάζουν «υποχρεωτικά», με συνεχείς πληρωμένες διαφημίσεις, μπροστά στα μάτια μας.
Οι Έλληνες έχουμε υποχρέωση να προβάλλουμε στα εκατομμύρια των ξένων επισκεπτών μας τα Ελληνικά εμφιαλωμένα νερά, μαζί με όλα τα Ελληνικά  προϊόντα, όχι μόνο γιατί με τον τρόπο αυτό ωφελούμε την χώρα μας και έμμεσα τον εαυτό μας, αλλά γατί οι ξένοι επισκέπτες δεν έρχονται μόνο να γνωρίσουν τις μοναδικές ομορφιές της πατρίδας μας, αλλά και τα εξαιρετικά προϊόντα που παράγει!
Η ανόητη ξενομανία να θέλουμε ακόμα «Perrier» και «San Pellegrino» (εδώ να φάμε δεν έχουμε, ρεπανάκια για την όρεξη), λες και δεν υπάρχουν Ελληνικά, φθηνότερα και εξαιρετικά «υποκατάστατα» όπως Σουρωτή, Σάριζα και τόσα άλλα, αποτελεί ένα ακόμα κλασικό δείγμα των λόγων που οδήγησαν τη χώρα μας στα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα…
Λεωνίδας Κουμάκης