ΔΥΝΑΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ
ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η “ΚΑΘΑΡΗ” ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ!
Εργατοϋπάλληλοι, άνεργοι, άνεργες, αυτoαπασχολούμενοι, βιοπαλαιστές αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και νέες
Με τη γνωστή τακτική της παραπλάνησης και της καλλιέργειας ψεύτικων ελπίδων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στήνει το παραμύθι της «μεταμνημονιακής εποχής». Μιλάει για το «τέλος των μνημονίων», την «επιστροφή στην κανονικότητα», την «ανάκαμψη της οικονομίας».
«Καθαρή έξοδος» για το λαό σημαίνει κατάργηση των μνημονιακών νόμων, αναπλήρωση οικονομικών απωλειών, ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών
Το πολιτικό σχέδιο τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και της ΝΔ, του Κινήµατος Αλλαγής, όλων των αστικών κοµµάτων, περιλαµβάνει όλες τις δεσµεύσεις που έφεραν τη χρεοκοπία για τα εργατικά - λαϊκά στρώµατα.
Όλοι αυτοί αφήνουν άθικτους τους εκατοντάδες µνηµονιακούς νόµους που όλα αυτά τα χρόνια τσάκισαν µισθούς, συντάξεις, δικαιώµατα, εκτόξευσαν τη φοροληστεία, έβαλαν στο στόχαστρο την πρώτη κατοικία κ.λπ.
Ήδη έχουν προνοµοθετηθεί µέτρα - φωτιά, όπως η µείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου, οι ιδιωτικοποιήσεις, που συνιστούν ουσιαστικά ένα συµπληρωµατικό µνηµόνιο.
Αποτελεί ψέµα αυτό που λέει η κυβέρνηση ότι τα µέτρα αυτά δεν είναι δεδοµένα και θα τα επαναδιαπραγµατευτεί, γιατί τα µατωµένα πλεονάσµατα έχουν συµφωνηθεί µέχρι το 2060.
Κοµισιόν, ΔΝΤ, ΟΟΣΑ που δίνουν συγχαρητήρια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ για την εφαρµογή των «µεταρρυθµίσεων», έχουν δηλώσει κατηγορηµατικά ότι αυτές πρέπει να συνεχιστούν.
Στη λίστα βρίσκονται νέες ανατροπές στο Ασφαλιστικό, ενίσχυση της φοροληστείας, ακόµη µεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας, περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις, το χτύπηµα των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Δηλαδή, όλα όσα ζητάνε και οι µεγαλοεπιχειρηµατίες, ο ΣΕΒ.
Όταν λένε «ευρωπαϊκή κανονικότητα»
εννoούν την ένταση
της εκµετάλλευσης των εργαζοµένων
και τη στήριξη του κεφαλαίου
Αποτελεί µεγάλη απάτη ο ισχυρισµός της κυβέρνησης ότι η έξοδος στις αγορές φέρνει το τέλος της λιτότητας και µεγαλύτερα περιθώρια για την άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής.
Τα αντεργατικά - αντιλαϊκά µέτρα που υλοποιήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, στο πλαίσιο των µνηµονίων, δεν ήταν κάτι έξω από την «ευρωπαϊκή κανονικότητα». Ήταν αυτή ακριβώς η στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ για τη θωράκιση της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας του µεγάλου κεφαλαίου, που καµία σχέση δεν έχει µε το εργατικό - λαϊκό συµφέρον.
Ήταν µέτρα προαποφασισµένα πριν από την κρίση, που υλοποιούνται σε όλα τα κράτη - µέλη της ΕΕ και θα συνεχίσουν να υλοποιούνται και στη φάση της όποιας καπιταλιστικής ανάκαµψης. Γιατί οι ανταγωνισµοί διεθνώς ανάµεσα στους επιχειρηµατικούς οµίλους, στα καπιταλιστικά κράτη, στις ιµπεριαλιστικές συµµαχίες οξύνονται, µε θύµατα πάντα τους εργαζόµενους, τους λαούς.
Δεν είναι τυχαίο ότι αντιλαϊκά µέτρα υλοποιούνται αυτήν την περίοδο και σε αρκετές άλλες χώρες που δεν έχουν µνηµόνια, όπως στη Γαλλία, µε µεγάλες λαϊκές αντιδράσεις.
Και µόνο το γεγονός ότι η κυβέρνηση εµφανίζει ως αναµορφωτή της ΕΕ τον Μακρόν, που – εκτός των άλλων – πρωτοστάτησε στην επίθεση κατά της Συρίας, ότι προβάλλει ως χώρες - πρότυπο την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και άλλες, όπου η τυπική έξοδος από τα µνηµόνια δεν ανέκοψε την αντιλαϊκή πολιτική, δείχνει την πορεία των πραγµάτων.
Τα όποια περιθώρια υπάρχουν, θα αξιοποιηθούν για την παραπέρα στήριξη του κεφαλαίου και των επενδύσεών του, µε νέες φοροελαφρύνσεις και αναπτυξιακά πακέτα. Αυτό είναι το ζητούµενο και στους ανταγωνισµούς για την αναµόρφωση των ΕΕ – Ευρωζώνης.
«Δίκαιη ανάπτυξη» σ’ ένα άδικο σύστηµα
δε µπορεί να υπάρξει
Εξίσου απατηλό είναι το παραµύθι της δίκαιης ανάπτυξης. Η ανάπτυξη της οικονοµίας σε κάποιους κλάδους στηρίζεται πάνω σε παλιά και νέα µέτρα. Δεν θα συνοδευτεί µε πραγµατική ανακούφιση, πολύ περισσότερο µε αναπλήρωση των τεράστιων οκονοµικών απωλειών.
Η µείωση της υψηλής ανεργίας επιδιώκεται µε το σπάσιµο µιας θέσης εργασίας σε 2 και 3. Με την αντικατάσταση παλιών εργαζοµένων, που είχαν σχετικά πιο σταθερή εργασία και καλύτερη αµοιβή, από νεότερους, πιο ευέλικτους και κακοπληρωµένους. Με τα διάφορα προγράµµατα ανακύκλωσης της ανεργίας που έχουν ηµεροµηνία λήξης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σύνολο 2,2 εκατοµµυρίων εργαζοµένων, πάνω από 657.000 έχουν συµβάσεις µερικής απασχόλησης.
Το 38% των εργαζοµένων που δουλεύουν 8ωρο πληρώνονται χαµηλότερα από τον κατώτερο µισθό.
500.000 εργάζονται ανασφάλιστοι.
Με 383 ευρώ µεικτά καλείται να ζήσει ένας στους τρεις εργαζόµενους στον ιδιωτικό τοµέα.
1.000.000 εργάζονται απλήρωτοι επί µήνες, ένας στους δύο πληρώνεται µε καθυστέρηση.
Οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για επαναφορά του κατώτατου µισθού και των Συλλογικών Συµβάσεων είναι ψεύτικες.
Ακόµη κι αν γίνουν κάποιες αλλαγές, αυτές θα είναι χωρίς αντίκρισµα, µόνο και µόνο για να παραπλανήσουν τους εργαζόµενους, ενώ η αντεργατική πολιτική θα συνεχίζεται αµείωτη.
Γι’ αυτό άλλωστε, η κυβέρνηση έσπευσε να θωρακίσει την εργοδοτική αυθαιρεσία µε το χτύπηµα του δικαιώµατος στην απεργία.
Το βασικό όπλο σήµερα του εργαζόµενου λαού
βρίσκεται στην ισχυροποίηση του ΚΚΕ
Τίποτε δεν πρόκειται να χαριστεί στο λαό, ακόµη και στις συνθήκες της επισφαλούς καπιταλιστικής ανάκαµψης που βρισκόµαστε.
Γι’ αυτό χρειάζεται να δυναµώσει η πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήµατος για αυξήσεις σε µισθούς, Συλλογικές Συµβάσεις, κατάργηση των αντιλαϊκών φόρων, των χαρατσιών, για δηµόσια – δωρεάν Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, για να σταµατήσουν οι πλειστηριασµοί και οι κατασχέσεις της λαϊκής περιουσίας.
Να δυναµώσει ο αντικαπιταλιστικός – αντιµονοπωλιακός προσανατολισµός του αγώνα µας. Μόνο έτσι µπορούν να µπουν εµπόδια, να υπάρχουν ακόµη και προσωρινές, επιµέρους νίκες και κατακτήσεις.
Η όξυνση των ανταγωνισµών
και η απειλή ενός πολέµου
είναι η άλλη όψη του νοµίσµατος
Δικαιολογηµένα ο λαός ανησυχεί για τις εξελίξεις στην περιοχή µας, στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για το πού πάνε τα πράγµατα. Η σοβαρότητα της κατάστασης δεν µπορεί να συγκαλυφθεί µε τις προσπάθειες εφησυχασµού που κάνει η κυβέρνηση.
Ο λαός χρειάζεται να δει τη µεγάλη εικόνα. Στις σηµερινές συνθήκες, που οι δυσκολίες ανάκαµψης της παγκόσµιας καπιταλιστικής οικονοµίας είναι µεγάλες και οι κίνδυνοι νέας βαθιάς διεθνούς οικονοµικής κρίσης υπαρκτοί, δεν επαρκούν στο σύστηµα µόνο τα διάφορα αντιλαϊκά µέτρα. Σε αυτές τις συνθήκες, γίνεται σφοδρή αναµέτρηση για νέες αγορές, νέα πεδία κερδοφορίας, για πλουτοπαραγωγικές πηγές, ενεργειακούς αγωγούς, δρόµους µεταφοράς εµπορευµάτων.
Και όταν όλα αυτά δεν µπορούν να λυθούν µε εύθραυστους συµβιβασµούς στο πλαίσιο µιας ιµπεριαλιστικής «ειρήνης», λύνονται µε άλλα µέσα, µε ιµπεριαλιστικό πόλεµο.
Ο ιµπεριαλιστικός πόλεµος είναι ακριβώς η συνέχιση της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής µε άλλα, βίαια -στρατιωτικά κυρίως- µέσα.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ
συµµετέχει – ως σηµαιοφόρος – στους
πολεµικούς σχεδιασµούς των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ
Η κυβέρνηση µετατρέπει την Ελλάδα σε ιµπεριαλιστικό ορµητήριο, µε την επέκταση και αναβάθµιση των αµερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στην Ελλάδα.
Αναπτύσσει «στρατηγικές συνεργασίες», µε κράτη - δολοφόνους, όπως τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Κοροϊδεύει το λαό, λέγοντας ότι οι δολοφόνοι των λαών, ΝΑΤΟ – ΕΕ, εγγυώνται για την ειρήνη και την προστασία των κυριαρχικών δικαιωµάτων της χώρας.
Αναλαµβάνει πρωτοβουλίες για την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» στα Δυτικά Βαλκάνια. Οι διαπραγµατεύσεις µε την ΠΓΔΜ εκεί κυρίως στοχεύουν.
Δίνει καθηµερινά διαπιστευτήρια σε ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, φτάνοντας στο σηµείο να αντιµετωπίζει µε καταστολή και αυταρχισµό τις αντιπολεµικές διαδηλώσεις.
Μέσω αυτών των επιλογών προωθεί τα συµφέροντα του εγχώριου κεφαλαίου. Σε αυτό το πλαίσιο εξελίσσεται η αντιπαράθεση µε την αστική τάξη της Τουρκίας, που δυναµώνει την επιθετικότητά της στο Αιγαίο και την Κυπριακή ΑΟΖ. Οι εξελίξεις στην περιοχή αποδεικνύουν ότι ο ορυκτός πλούτος µιας χώρας, από «ευλογία» που θα έπρεπε να είναι, στο πλαίσιο του καπιταλισµού γίνεται «κατάρα» και τραβά τον πόλεµο σαν το µαγνήτη.
ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ βρίσκονται
στην ίδια αντιλαϊκή όχθη,
τσακώνονται για το ποιος θα είναι
ο εκλεκτός του κεφαλαίου
Ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν πρόσφατα µεταλλαγµένο σοσιαλδηµοκρατικό κόµµα, προβάλλει σε όλους τους τόνους την ικανότητά του στη χειραγώγηση εργατικών - λαϊκών δυνάµεων, στο να βαφτίζει το «κρέας – ψάρι», να εξαπατά και να προσβάλλει µε τέχνη τον αγωνιζόµενο και αδικηµένο λαό µας.
Η ΝΔ προβάλλει την προσήλωσή της στην προώθηση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων. Πλειοδοτεί σε αντιλαϊκές προτάσεις, βλέποντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει τα εύσηµα από το κεφάλαιο και την ΕΕ για τη βρώµικη αποστολή που έφερε σε πέρας. Μετατοπίζεται συνεχώς αντιδραστικά, για να γίνεται αρεστή στο µεγάλο κεφάλαιο.
Από κοντά και το Κίνηµα Αλλαγής, η µεταµφίεση του ΠΑΣΟΚ, που διεκδικεί ρόλο δορυφόρου σε κυβέρνηση της µιας ή της άλλης απόχρωσης.
Συµφωνούν όλοι τους στα στρατηγικά ζητήµατα και τσακώνονται για την κυβερνητική καρέκλα, εφευρίσκουν κάλπικες διαχωριστικές γραµµές για να εγκλωβίσουν το λαό, όπως «συντήρηση – πρόοδος», «διεφθαρµένοι – έντιµοι», «ιδεοληπτικοί – µεταρρυθµιστές» κλπ.
Σαν τσιράκια όλων αυτών και των «µεγάλων αφεντικών» λειτουργούν και οι ναζιστές χρυσαυγίτες δολοφόνοι, αλλά και άλλοι γραφικοί ενός πολιτικού συστήµατος σε βαθιά κρίση.
ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ
ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΔΙΑΦΟΡΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ
Υπάρχουν σήµερα περισσότεροι άνθρωποι του µόχθου που παρακολουθούν µε ενδιαφέρον τις θέσεις του ΚΚΕ, που προβληµατίζονται από τις εξελίξεις και αναζητούν απαντήσεις, που εκτιµούν τη συνέπεια µε την οποία στέκεται το Κόµµα απέναντι στο λαό.
Παρά τις επιµέρους ενστάσεις ή παρατηρήσεις, µπορείτε να αναγνωρίσετε ότι:
Το ΚΚΕ ποτέ δεν είπε ψέµατα στο λαό, ποτέ δεν υποσχέθηκε εύκολες λύσεις µέσω της εναλλαγής - ίδιας αντιλαϊκής κοπής - κυβερνήσεων εντός των τειχών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Είναι µπροστά σε κάθε µικρό ή µεγάλο πρόβληµα για να ανασάνει ο λαός. Είναι η δύναµη που µπορεί, και το έχει αποδείξει, να ηγηθεί αποτελεσµατικά και οργανωµένα σε µεγάλους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες.
Αντιπαλεύει τον ιµπεριαλιστικό πόλεµο, τη συµµετοχή της χώρας στους επικίνδυνους σχεδιασµούς.
Αγωνίζεται για την αλληλεγγύη, την ειρήνη και κοινή πάλη των λαών, ενάντια στο φασισµό και όλα τα τσιράκια του συστήµατος.
Παλεύει για την αποδέσµευση της χώρας από τους ιµπεριαλιστικούς οργανισµούς, τις λυκοσυµµαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Μάχεται για την ανασύνταξη του εργατικού κινήµατος, τη συγκρότηση µιας µεγάλης κοινωνικής συµµαχίας. Για να ανέβει η συσπείρωση στα σωµατεία, στις Επιτροπές Αγώνα, στους Συλλόγους των επαγγελµατιών και αγροτών, στους Συλλόγους γυναικών, φοιτητών, σπουδαστών, σε κάθε µορφή οργάνωσης «από τα κάτω». Για να δοθεί ώθηση στη συνολική αλλαγή των συσχετισµών υπέρ των λαϊκών συµφερόντων, σε βάρος της κυβέρνησης, των άλλων αστικών κοµµάτων, της µεγάλης εργοδοσίας, των σφετεριστών του λαϊκού πλούτου.
Έχει ρεαλιστική πρόταση οικονοµικής διεξόδου υπέρ του λαού. Να χρησιµοποιούνται τα επιτεύγµατα της επιστήµης και της τεχνολογίας, οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, όλες οι δυνατότητες που η εργατική τάξη µε τη δουλειά της δηµιουργεί.Για να µπορεί να δουλεύει µε καλύτερες συνθήκες, µε λιγότερο γενικό εργάσιµο χρόνο, αλλά µε εργασιακό εισόδηµα και κοινωνικές υπηρεσίες που θα εξασφαλίζουν πολύ καλύτερο επίπεδο ζωής. Κι αυτό µπορεί να το εξασφαλίσει µόνο η εξουσία της εργατικής τάξης. Γιατί µόνο η εργατική εξουσία κοινωνικοποιεί, δηλαδή µετατρέπει σε ιδιοκτησία όλης της κοινωνίας, όλων των εργαζοµένων, τα συγκεντρωµένα µέσα παραγωγής.
- Απευθυνόµαστε σε όσους σήµερα µπορούν να δουν ότι η επιλογή του κάθε φορά δήθεν «µικρότερου κακού» τους οδηγούσε πάντα στο µεγαλύτερο κακό.
Σε όσους, αν και νιώθουν απογοητευµένοι, εξαπατηµένοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, µένουν εγκλωβισµένοι στην ίδια αδιέξοδη πολιτική.
Σε όσους, κατά βάθος, ξέρουν πως το δίκιο τους δεν χωράει σε ένα άδικο σύστηµα.
Σε όσους, αντί να βαδίσουν µπροστά, κοιτάνε πάλι πίσω, σε προηγούµενες επιλογές τους.
- Απευθυνόµαστε σε όσους νιώθουν αριστεροί, ριζοσπάστες, σε όσους δεν ακολούθησαν τη µετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ...
- Απευθυνόµαστε σε όσους λένε: Ευτυχώς σ’ αυτήν τη χώρα δεν θα υπάρξει σιγή νεκροταφείου, γιατί υπάρχει το Κοµµουνιστικό Κόµµα Ελλάδας, υπάρχει ταξικό εργατικό κίνηµα, υπάρχει το ΠΑΜΕ.
Συµπορευτείτε µε το ΚΚΕ στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και τις σχολές.
Δυναµώστε το ΚΚΕ παντού, στα σωµατεία, στους συλλόγους και στις εκλογές όποτε κι αν γίνουν, στις βουλευτικές, τις ευρωεκλογές και τις τοπικές εκλογές.
Γιατί το σύγχρονο, το νέο δεν είναι ο καπιταλισµός, είναι ο νέος κόσµος ο σοσιαλισµός.
Ελάτε να γιορτάσουμε μαζί
τα 100 χρόνια του ΚΚΕ,
που παραμένει το πιο νέο κόμμα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου