Τὸ Ἱπποκράτειο χαμόγελο....

Ἀπόλαυσα τὸ εὐφρόσυνο γέλιο τοῦ πρωθυπουργοῦ καὶ τοῦ Σκοπιανοῦ ὁμολόγου του. «Κάτι γέλια σὰν καρβέλια», ὅπως λέγαμε παλιὰ στὰ μωρά.
Ἀλλ’ ἀκολούθως εἶδα στὸ πρόσωπο τοῦ κ. Τσίπρα ἕνα ξερὸ χαμόγελο.
Κάποιοι συγγραφεῖς ὀνομάζουν «Ἱπποκράτειο χαμόγελο» τὸ σχηματισμὸ ὀδύνης ποὺ παίρνει τὸ πρόσωπο ἑνὸς ἑτοιμοθάνατου λόγω ἰσχυρῶν πόνων λίγο πρὶν ἐκπνεύσει.
Σχηματίζεται τότε στὸ πρόσωπο τοῦ νεκροῦ ἕνα τσιμεντένιο χαμόγελο.
Εὔχομαι νὰ ‘χει τὴν ὑγεία του ὁ κ. πρωθυπουργός.
Ἀλλ’ ἄς προσέξει.
Μιὰ ὑποταγὴ στὰ κελεύσματα τῶν Νατοϊκῶν καὶ ἕνας ἄστοχος συμβιβασμὸς μὲ τοὺς Σκοπιανοὺς θὰ σημάνουν τὸ Requiem τῆς πολιτικῆς του ζωῆς.
Θὰ εἶναι λυπηρὸ νὰ ἀποχωρήσει ἀπὸ τὴν πολιτικὴ μὲ τὸ στίγμα τοῦ «Ναὶ σὲ ὅλα». Εἶναι κρίμα γιατί εἶχε τὰ φόντα νὰ γίνει σπουδαῖος.