Ένα Ποίημα

Ένα αγέρι μοναχό ζητούσε να χει φίλους,

 μα οι φίλοι το προδώσανε και πήρε άλλο δρόμο.
 Ζητούσε την Ιθάκη του το νόστο το μεγάλο
 γι αυτό κοίταξε πίσω του και είδε πολιτείες.
 Ήταν άγριο αγέρι μα αρρενωπό
 και στο πέρασμα του δόθηκε ένας χρησμός.
 Ο μάντης Χείρων του δείξε μειλίχιο μονοπάτι 
για να το δει κατάματα και να σταθεί με πλάνη.
Τ’ αγερι δεν φοβήθηκε χαιρέτησε τον Δια
 και εκείνος καλοτύχισε με του Ορφέα τη μελωδία.
Εδώ είναι η εστία σου, εδώ ήρθες για να μείνεις .
Για να φυσάς να νιώθεις και θνητός μα ιερός συνάμα,
γιατί η βροχή και ο κεραυνός χρειάζονται σημάδια
που το αγέρι μοναχά μπορούσε να τα δείξει
και ο Όλυμπος του δώρισε μια θέση στα άγρια όρη. 
Τ αγέρι τότε δάκρυσε που γνώρισε τους φίλους
 και πήρε μια αξία, να εκτελεί το έργο του στη θεια βασιλεία
 και να σταθεί επάξια στα ανθρώπινα πεδία.

 Βιογραφικό:
Απόφοιτος ιστορίας και αρχαιολογίας, μέλος δημοτικής βιβλιοθήκης για τις παιδαγωγικές δραστηριότητες, 

διδάσκουσα τρίτη χρονιά στο κοινωνικό φροντιστήριο, κάνω τώρα μεταπτυχιακό για παιδιά χαρισματικά τα λέω εγώ με ιδιαίτερες ικανότητες 

και αρθρογραφώ εδώ και στη Θεσσαλονίκη στο newsfilter.