Σκόνη........

Του Ευγένιου Ολύμπιου Παπαδόπουλου

ΣΚΟΝΗ

( Σε ναρκομανή )

Πού `ναι τα χρόνια σου...πού είναι;
Τα νιάτα σου που χάθηκαν,πού φύγαν;
Μνήμες πληγές,ρυτίδες κι αυλακιές...
ΣΚΟΝΗ όπου κι αν πήγαν!

Θέλω μια μέρα να σου πω,πού `ναι το Τέλος!
Θέλω ένα βράδυ να σου δείξω την Αρχή του!
Είναι η ώρα που η "άσπρη ΣΚΟΝΗ"
αρχίζει να μαυρίζει και νυχτώνει!

( Κι είναι μια νύχτα πλέον σαν του Πόλου,
ατέλειωτη σαν μίσος
και σκοτεινή...κατράμι,
όπως η μπέρτα του Διαβόλου!)