Τα αδιέξοδα της πολιτικής του για το λαό, δεν αντανακλούνται στις διάφορες αντίθετες απόψεις, τάσεις, που υπάρχουν στο εσωτερικό του, για δήθεν διαφοροποίηση τους, από την κεντρική πολιτική του μνημονίου.
οικονομική κρίση και να απογειώσει τα κέρδη του, έχει ακόμα πολλά να δώσει σε αυτό.
Αποτελούν ομόκεντροι κύκλοι σε μια γενικότερη κατεύθυνση, στρατηγική που ομονοούν.
Είναι η στρατηγική της Ε.Ε., ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, που πίνουν όλοι νερό σε αυτό και υπηρετούν από κοινού αυτή την στρατηγική.
Οι Λαφαζάνηδες και η αριστερή πλατφόρμα να σταματήσουν να παίζουν στον λαό της <<απατημένες συζύγους>>, αφού γνώριζαν και γνωρίζουν καλά, ότι πολιτικές του μνημονίου, αποτελούν αξιώσεις του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου, είναι μέτρα που κινούνται στην στρατηγική της Ε.Ε. που κανείς τους δεν αμφισβητεί.
Εξού και η δήλωση του κυρίου Λαφαζάνη, αλλά και άλλων στελεχών της <<αριστερής πλατφόρμας>> δεν ψηφίζουμε τα μέτρα, στηρίζουμε όμως την κυβέρνηση. Η υποκρισία και το ψέμα συνεχίζεται.
Το μνημόνιο έχει την ιδιαιτερότητα, να συμπυκνώνει μέτρα, που ήδη έχουν αναδιαμορφωθεί και επεξεργαστεί εδώ και χρόνια στα επιτελεία της Ε.Ε.
Το μνημόνιο υλοποιείται και να εφαρμόζεται ταχύρυθμα, εσπευσμένα με εποπτεία, στην γραμμή να δώσει ανάσες στο κεφαλαίο, να το βάλει σε νέο κύκλο κερδοφορίας, μετά την κρίση και την ύφεση στην καπιταλιστική οικονομία.
Η ομάδα Λαφαζάνη, μέσω της <<αριστερής πλατφόρμας>>, σε ένα νέο καταμερισμό ευθύνης, λειτουργεί σαν το <<αριστερό>> μαξιλαράκι εντός του ΣΥΡΙΖΑ.
Στόχος να αφομοιώσει την απογοήτευση και σε κάποιες περιπτώσεις τον θυμό του κόσμου από τα προεκλογικά ψέματα και την πολιτική του μνημονίου.
Να τον εγκλωβίσει ξανά, κυρίως ένα μεγάλο μέρος του, αναπαράγοντας αυταπάτες για νέες πολιτικές διαχείρισης του συστήματος, της καπιταλιστικής οργάνωσης της οικονομίας, σαν πολιτικές ρήξης και σύγκρουσης.
Εκεί άγεται και η πολιτική αλλαγής νομίσματος, επιστροφή στην δραχμή.
Σήμερα υπάρχουν τμήματα του κεφαλαίου σε Ελλάδα και στο εξωτερικό που βλέπουν τα ταξικά τους οικονομικά συμφέροντα, να διασφαλίζονται καλύτερα έναντι ανταγωνιστικών τους σε περίπτωση GREXIT.
Να είναι δηλαδή η χώρα, έξω από την ευρωζώνη, με νόμισμα την δραχμή.
Ο λαός πάλι θα πληρώνει το μάρμαρο μιας τέτοιας εξέλιξης, με μέτρα που θα τον επιβάλλουν και θα συνεχίζει να μετράει την φτώχεια του, την εξαθλίωση, την ανασφάλεια, και αβεβαιότητα, απλά με άλλο νόμισμα.
Η πολιτική Λαφαζάνη για δραχμή, είναι εξίσου αντιδραστική, αντεργατική, αντιλαϊκή με την πολιτική του μνημονίου.
Είναι η άλλη όψη του νομίσματος.
Και το δίλημμα που βάζουν μνημόνιο η δραχμή, είναι κίβδηλο, δρα αποπροσανατολιστικά, για να συνεχίζει να βάζει εμπόδια στην χειραφέτηση και ριζοσπαστικοποίηση του λαού και να τον εγκλωβίζει, με ηττοπάθεια και μοιρολατρία στις ράγες του ευρωμονόδρομου, στον δρόμο του κεφαλαίου.
Αυτός είναι ο ρόλος του οπορτουνισμού πάνω από εκατό χρόνια.
Και ξέρει καλά από οπορτουνισμό ο Λαφαζάνης και οι γύρω του.
Ο λαός είναι ευκαιρία τώρα να ξεμπερδεύει με αυταπάτες και σαλτιμπάγκους της πολιτικής, τυχοδιώκτες, καιροσκόπους, που σκορπούν το δηλητήριο της ηττοπάθειας και απογοήτευσης στον λαό, για να τον εγκλωβίζουν στους μονόδρομους της βαρβαρότητας, όπως αξιώνει το κεφάλαιο και το πολιτικό τους αστικό προσωπικό.
Ο λαός να πάρει της τύχες στα χέρια του.
Να οργανωθεί, να παλέψει συγκεκριμένα με στρατηγική στόχευση.
Οι αγώνες του σήμερα πρέπει να βοηθηθούν στην χειραφέτηση του λαού από την ιδεολογία της αστικής τάξης, να τον ριζοσπαστικοποιούν για να προχωρήσει μπροστά.
Παλεύουμε σήμερα, τώρα, για να εμποδίσουμε να περάσουν τα μέτρα, να διεκδικήσουμε με βάση της σύγχρονες ανάγκες μας και παράλληλα να οργανώσουμε την γραμμή της αντεπίθεσης για την πραγματική ανατροπή.
Ο δρόμος που μπορεί να δώσει πραγματική φιλολαϊκή διέξοδο, προοπτική για τον λαό και κοινωνική ευημερία, είναι ο δρόμος για αποδέσμευση από την Ε.Ε., με εργατική-λαϊκή εξουσία, για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με κεντρικό, επιστημονικό σχεδιασμό.
Σε αυτό τον δρόμο να βαδίσουμε ταξικά ενωμένοι οι εργάτες, με λαϊκή συμμαχία των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού, της γυναίκες, την νεολαία σε αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.
Είναι ο δρόμος της πραγματικής λαϊκής αξιοπρέπειας, της περηφάνιας, που αναδεικνύει τον γίγαντα λαό και τον κάνει πρωταγωνιστή της κοινωνικής και οικονομικοπολιτικής ζωής
Σαββίδης Παναγιώτης
Μέλος του ΚΚΕ της Κ.Ο. Πιερίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου