Ντροπή, Ντροπή για αυτή την Κυβέρνηση και για όλα τα κόμματα του συστήματος...

Γράφει ο Ισοβίτης Μόνο ντροπή μπορεί να σε πιάνει για την κατάσταση που βιώνουν οι συνταξιούχοι της χώρας μας και όχι μόνο, μπροστά στις εισόδους των τραπεζών και στα ΑΤΜ.
Δεν αξίζουν οι συνταξιούχοι της χώρας μας, οι άνεργοι, οι μισθωτοί, τέτοια αντιμετώπιση και μάλιστα από μια κυβέρνηση που ευαγγελίζεται κυβέρνηση της "αριστεράς". Ντροπή και μόνο ντροπή και δεν ακούσαμε τίποτα για το θέμα αυτό, από τον λαλίστατο κατά τα άλλα κύριο Γλέζο, που παίζει τον μαϊντανό και το πλυντήριο της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αφού ο μισθός των 10.000 ευρών που παίρνει, καταβάλλεται κανονικά και δεν περιμένει σε...
καμιά ουρά της ντροπής.
Η μόνοι υπεύθυνοι για την κατάσταση στις τράπεζες και για αυτό το χάλι στις ουρές της ντροπής στα ΑΤΜ, είναι πρώτα η συγκυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) και τα υπόλοιπα κόμματα του μνημονίου (ΠΟΤΑΜΙ-ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.) και οι φυτευτοί από το σύστημα "Χρυσή Αυγή".
Συντηρούν ένα κλίμα φόβου, ανασφάλειας, που παίζει στο τεχνητό, ψεύτικο και τρομοκρατικό δίλημμα. 3ο Μνημόνιο, με νέα σκληρά μέτρα η κρατική χρεοκοπία GREXIT.
H ψυχολογία υποτακτικής συνείδησης και αποδοχής, νέων, βάρβαρων, μέτρων, είναι στόχος της συγκυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), με τα υπόλοιπα κόμματα του συστήματος πλην του ΚΚΕ.
Ο λαός να μην αφήσει το ΟΧΙ που ψήφισε, ενάντια σε νέα μέτρα και μνημόνια να μετατραπεί η λαιμητόμος που θα χειροτερέψει την ζωή του.
Ακόμα και αυτοί που κάτω από πίεση της μεγαλοεργοδοσίας η άλλων παραγόντων ψήφισαν ΝΑΙ.
Ο λαός να πάρει πραγματικά της τύχες στα χέρια του.
Χωρίς μοιρολατρία και ηττοπάθεια να μην δεχτεί τα νέα βάρβαρα μέτρα, ύστερα και από το δημοψήφισμα παρωδία – κοροϊδία.
Να οργανώσει την πάλη και τον αγώνα του, για την ζωή που του αξίζει και δικαιούται και αυτή δεν βρίσκεται στην φυλακή της Ε.Ε., αλλά στην πορεία σύγκρουσης, ρήξης και ανατροπής.
Οι δυνατότητες της εποχής είναι τεράστιες, η τεχνολογική εξέλιξη μεγάλη, η αύξηση της παραγωγικότητας σε πολλή υψηλά επίπεδα.
 Σήμερα υπάρχουν όλα τα εφόδια για να ζήσουμε όμορφα, ευτυχισμένα.
 Αυτό που χρειάζεται είναι να αλλάξουν ταξικά χέρια τα κλειδιά της οικονομίας, να αλλάξει ο σκοπός της παραγωγής.
Και αυτό μόνο μπορεί να το κάνει μια γνήσια λαϊκή εξουσία, με κεντρικό σχεδιασμό, με κοινωνικό-λαϊκό έλεγχο. Αυτό είναι το πρόταγμα της εποχής μας.
Να βγούμε μπροστά.
Γράφει ο Ισοβίτης