Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ
Καμιά διαπραγμάτευση εντός των τειχών της Ε.Ε., της Βαστίλης των λαών, δεν θα μπορούσε να είχε φιλολαϊκή κατάληξη.
Δεν είναι το γεράκι ο Σόϊμπλε και η όλη η συμμορία του αστικού πολιτικού προσωπικού των χωρών-μελών της Ε.Ε., που κατακρημνίζουν δικαιώματα, κατακτήσεις, οδηγούν τους λαούς σε εξαθλίωση και στην συγκεκριμένη φάση τον Ελληνικό λαό.
Αυτοί είναι διεκπεραιωτές των ταξικών συμφερόντων που εκπροσωπούν, του κεφαλαίου. Από πίσω τους βρίσκονται τμήματα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, που σε αρκετές των περιπτώσεων ανταγωνίζονται μεταξύ τους, για το ποιο θα κυριαρχήσει στις αγορές, σε ποιο κλάδο, ποιο θα μείνει πίσω.
Είναι η στρατηγική της Ε.Ε., ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Που σε περίοδο οικονομικής κρίσης και ύφεσης στην καπιταλιστική οικονομία, αυτά περιπλέκονται και ανταγωνίζονται μεταξύ τους, για το ποια συμφέροντα του κεφαλαίου, θα επιμεριστούν ζημιές από την οικονομική κρίση, ποια θα προχωρήσουν μπροστά. Η όξυνση των ανταγωνισμών είναι μεγάλη, με τους λαούς να πληρώνουν ακόμα με εχθροπραξίες και πολέμους, τους ενδοκαπιταλστικούς ανταγωνισμούς. Υπάρχει η ανάλογη ιστορική πείρα με τους Α ΚΑΙ Β παγκόσμιους πολέμους και όχι μόνο βέβαια.
Αυτό το παιχνίδι παίζεται στην Ε.Ε. Οι ανταγωνισμοί του κεφαλαίου αντανακλούνται στις πολιτικές προτάσεις του συμβουλίου των αρχηγών μελών κρατών της ευρωζώνης.
Με την Γερμανία στα πλαίσια της ανισόμετρης ανάπτυξης στην Ε.Ε., να κινεί περισσότερο τα νήματα και καταστάσεις, σαν χώρα με μεγαλύτερη οικονομική ισχύει.
Αυτή είναι η Ε.Ε. και σωστά την χαρακτηρίζουμε λυκοσυμμαχία το ταξικό, αντιμονοπωλιακό κίνημα. Ένωση καπιταλιστικών χωρών είναι, που φτιάχτηκε για να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου και τη κερδοφορία των Ευρωπαϊκών μονοπωλίων, έναντι άλλων ιμπεριαλιστικών ανταγωνιστικών κέντρων, παλιών, παραδοσιακών, όπως η Η.Π.Α.- ΙΑΠΩΝΙΑ και στις μέρες μας ΚΙΝΑ ΡΩΣΙΑ και ανερχόμενων δυνάμεων όπως ΙΝΔΙΑ ΒΡΑΖΙΛΙΑ Ν.ΑΦΡΙΚΗ.
Είναι ενωμένοι μόνο όταν χτυπούν τα εργατικά-λαϊκά συμφέροντα και δικαιώματα στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των μονοπωλίων.Εκεί ομονοούν.
Βγάζουν τα μαχαίρια όμως, για τα συμφέροντα των μονοπωλίων που εκπροσωπούν και έχουν ανταγωνιστικές σχέσεις, με κοινό τόπο πάντα. Το τσάκισμα των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων, την υπονόμευση του λαϊκού βιοτικού επιπέδου.
Αυτό αποτελεί νομοτέλεια της καπιταλιστικής οργάνωσης της οικονομίας, όπως και οι οικονομικές κρίσεις του καπιταλιστικού συστήματος.
Σε αυτό το κουβάρι εμπλέκεται και το Ελληνικό ζήτημα σαν τον αδύναμο κρίκο της Ε.Ε. , της ευρωζώνης, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που κουβαλάει η κάθε χώρα.
Έχουν μεγάλες ευθύνες, αυτοί που σκορπούσαν φρούδες ελπίδες και αυταπάτες, πως μέσα στην Ε.Ε. θα διαπραγματευότανε για φιλολαϊκές λύσεις και εξελίξεις.
Ευθύνες γιατί καθησύχαζαν τον λαό, τον είχα σε στάση αναμονής, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμο χρόνος για την οργάνωση του λαϊκού κινήματος, για την χειραφέτηση του από αστικά, μικροαστικά ιδεολογήματα, την προετοιμασία του, να αντιμετωπίσει χειρότερες καταστάσεις.
Ένα κίνημα ντεκόρ, στα φιάσκα του ΣΥΡΙΖΑ και δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ,με της πλατείες της <<αγανάκτησης>>, η χειροκροτητή μιας κυβέρνησης του ευρωμονόδρομου δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Παρά μόνο απογοήτευση και ηττοπάθεια, που αποτελεί και αυτό ένας άλλος στόχος των επιτελείων των αστικών κομμάτων και της άρχουσας τάξης των κεφαλαιοκρατών.
Ο λαός δεν πρέπει να παρασυρθεί από ένα νέο, αλλά έρχεται από τα παλιά, εκβιαστικό, τρομοκρατικό δίλημμα. Τρίτο μνημόνιο, με σκληρά αντιλαϊκά μέτρα η χρεοκοπία GREXIT.
Είναι δίλημμα που στοχεύει στην αποδοχή του λαού, νέων σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, στον ήδη χρεοκοπημένο Ελληνικό λαό και να συνηθίσει να ζει με αυτό.
Ούτε η εφαρμογή του GREXIT από την ίδια την Ε.Ε. με αλλαγή μόνο νομίσματος, η την χρήση διπλού νομίσματος για ένα διάστημα, θα αποτελέσει φιλολαϊκή λύση, χωρίς να ανατραπεί το κεφαλαίο στο πεδίο της οικονομίας, δεν ανατραπούν οι εκμεταλλευτικές παραγωγικές σχέσεις.
Και αυτά τα σχέδια για αλλαγή μόνο νομίσματος που θα βρεις και δυνάμεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ να τα λένε και όχι μόνο, θα ωφελήσουν τμήματα του κεφαλαίου εγχώρια και διεθνώς που παραμονεύουν στην άκρη για μια τέτοια εξέλιξη.
Τώρα πρέπει να οργανωθεί ένα ρωμαλέο κίνημα ταξικής αμφισβήτησης και ανατροπής. Να βάλει εμπόδια στα χειρότερα που έρχονται, εκφράζοντας αγωνιστικά και ένα κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Τα φύτρα αυτού του κινήματος υπάρχουν που πρέπει να δυναμώσουν, να διευρυνθούν με νέες δυνάμεις, αποφασισμένες να δώσουν την μάχη μέχρι το τέλος.
Είναι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που εκφράζει τον ταξικό πόλο του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, είναι οι δυνάμεις της λαϊκής συμμαχίας που δρουν αγωνιστικά σε αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, όπως η ΠΑΣΥ. η ΠΑΣΕΒΕ, η ΟΓΕ, το ΜΑΣ που εκφράζουν τα μικρομεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού της γυναίκες και την νεολαία, από αυτά τα λαϊκά στρώματα.
Αυτή την μαγιά μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός, με την συμμετοχή και αγωνιστική του δράση. Για να βγει πραγματικά στο προσκήνιο, να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, προβάλλοντας λύσεις έξω από την λυκοσυμμαχία της Ε.Ε.
Σε αυτό τον δρόμο πορευόμαστε για αποδέσμευση από την Ε.Ε., μονομερή διαγραφή του χρέους, με εργατική-λαϊκή εξουσία που θα κοινωνικοποιήσει όλες της μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, της επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, θα εφαρμόσει λαϊκό, κοινωνικό έλεγχο, θα αλλάξει τον σκοπό της παραγωγής, που κριτήριο ανάπτυξης δεν θα είναι τα κέρδη των καπιταλιστών, αλλά η ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών-κοινωνικών αναγκών.
Αυτός είναι ο δρόμος του λαού, ο δρόμος της αξιοπρέπειας, της τιμής, της περηφάνιας, για να γίνει πραγματικά ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του και αφέντης στον πλούτο που παράγει, για την κοινωνία και την λαϊκή ευημερία.
Σαββίδης Παναγιώτης
Μέλος του ΚΚΕ της Κ.Ο. Πιερίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου