Η φετινή χρονιά αποτελεί ορόσημο καθώς γιορτάζεται η 40ή επέτειος από την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος και κυρίως γιατί οι ηγέτες του κόσμου θα συναντηθούν για άλλη μια φορά στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μια εικοσαετία μετά την ιστορική Σύνοδο Κορυφής της Γης το 1992, μια εικοσαετία διεθνούς δράσης για την προώθηση των τριών πυλώνων της βιώσιμης ανάπτυξης (κοινωνία, οικονομία, περιβάλλον).
Ο άνθρωπος αντλεί από το Περιβάλλον τη δυνατότητα να ζει και να δημιουργεί. Η αρμονική αυτή ισορροπία επέτρεψε τη δημιουργία του πολιτισμού και τη συνεχή βελτίωση της ποιότητας ζωής. Το Περιβάλλον είναι πηγή πλούτου και ευημερίας και ταυτόχρονα το σημαντικότερο συγκριτικό πλεονέκτημα το οποίο διαθέτει κάθε τόπος. Η Γή δεν χρειάζεται απλά προστασία του περιβάλλοντος. Ο άνθρωπος οφείλει να αποκτήσει σωστή ηθική συμπεριφορά έναντι του πλανήτη μας.
Οι προηγμένες βιομηχανικές χώρες, οι οποίες είναι περισσότερο υπεύθυνες για την κακή επίδραση της βιομηχανίας στο περιβάλλον, αποφεύγουν να αποδεχτούν και να εφαρμόσουν τα μέτρα που ελέγχουν και περιορίζουν τις περιβαλλοντικές επιδράσεις των δραστηριοτήτων αυτών.
Οι αντιδράσεις αυτών που θίγονται οικονομικά από το κόστος των περιβαλλοντικών μέτρων είναι έντονες. Αντίθετα πολλές φορές, έργα απαραίτητα για τις τοπικές κοινωνίες παρεμποδίζονται ως δήθεν δυσμενή για το περιβάλλον ενώ θα ήταν δυνατό, με τη λήψη κατάλληλων μέτρων, και τα έργα να γίνουν και το περιβάλλον να προστατευτεί έτσι ώστε να προκύψει το γενικότερο όφελος.
Η κρίση, οικονομική και περιβαλλοντική, είναι κρίση ανθρώπινης συμπεριφοράς που εκφράζεται με την προκλητική ανισότητα κατανομής πλούτου .
Ο ουσιαστικός έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πόρων του πλανήτη, έχει περιέλθει ουσιαστικά σε μικρό αριθμό πολυεθνικών εταιριών στις οποίες, υποτάσσεται σε μεγάλο βαθμό η παγκόσμια πολιτική.
Το περιβάλλον δεν θα αντέξει για πολύ ακόμη την υπερβολική ανισότητα των συνθηκών διαβίωσης, το ότι εμείς ζούμε κατά μέσον όρο 80 χρόνια ενώ στη Σιέρα Λεόνε μόλις 47, το ότι το μέσο κατά κεφαλήν ετήσιο εισόδημα στο Λουξεμβούργο είναι 61.000 δολάρια, ενώ στη Λιβερία μόνο 340.
Και αυτό για να μπορούν κάποιοι να καταναλώνουν υπερβολικά σε ένα ατελείωτο αγώνα κάλυψης των ψυχολογικών ελλειμμάτων τους.
Είναι επιτακτική και επιβεβλημένη η άμεση αλλαγή της συμπεριφοράς, της νοοτροπίας και των καταναλωτικών προτύπων για να αντιστραφεί η σημερινή κατάσταση. Πρέπει να γίνει συνείδηση σε όλους ότι η ανάπτυξη με σεβασμό στη φύση και την αειφορία είναι μονόδρομος. Πρέπει να θεμελιωθεί ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που αξιοποιεί το περιβάλλον και δεν το λεηλατεί και να επενδύσουμε στην δημιουργικότητα, την αειφορία και το μέλλον.
Τέλος η 5η Ιουνίου εκτός από ημέρα εορτής ως «Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος» θα πρέπει να αποτελέσει ταυτόχρονα και αφετηρία προβληματισμού για όλους μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου