Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Γιατί γύρισα.... από την Αυστραλία

του Γιάννη Τύμπα 
Ναι, χρειάστηκε να φτάσω στα 45 μου για να γνωρίσω κάποιον που δεν ήξερε τον Elvis, όπως επίσης την Marilyn και τον James Dean.
 Ο άνθρωπος αυτός είναι 26 ετών.
 Πολιτικός μηχανικός.
Και δεν ήταν στη Βόρεια Κορέα.
 Ήταν στην Αυστραλία, στη χώρα που οι κάτοικοι της (και όχι μόνο) θεωρούν ως την καλύτερη του κόσμου.
Και ναι, η έκφραση απορίας του τύπου είναι από τις εικόνες που κρατώ έπειτα από δύο χρόνια παραμονής στο Σίδνεϊ.
Δεν άντεξα άλλο.
Και γύρισα στην Ελλάδα.
Φίλοι και γνωστοί έμειναν άφωνοι.
«Πώς είναι δυνατόν να αφήσω αυτή χώρα και να γυρίσω στην Ελλάδα της αβεβαιότητας και των capital control;»
Προφανώς δεν φταίει ο τύπος που δεν ήξερε τον Έλβις. Ίσως πάλι να πίεζε και εκείνος, όταν αισθανόμουν να πνίγομαι εκεί κάτω.
Και έτσι το αποφάσισα μία Κυριακή πρωί.
Το ανακοίνωσα στους συγγενείς, έκλεισα το εισιτήριο και έφυγα.
Γύρισα στην Ελλάδα.
Ξέρω ότι αρκετοί από σας θα θέλατε να αλλάξουμε θέσεις.
Να πάτε στην Αυστραλία και να ζήσετε εκεί.
Όμως θέλω πρώτα να σημειώσετε μερικά πράγματα.
Νομίζετε ότι θα βρείτε καλύτερη δουλειά;
Λάθος.
Οι καλές θέσεις πηγαίνουν σε εκείνους που έχουν μεγαλώσει εκεί, έχουν αυστραλέζικη προφορά και βρίσκονται στο σπίτι τους.
Όσο καλά αγγλικά και αν ξέρετε, είναι βέβαιο ότι θα δυσκολευτείτε στη συνεννόηση κατά το πρώτο διάστημα παραμονής εκεί.
Εννοείται ότι οι περισσότεροι Αυστραλοί δεν γνωρίζουν πολλά για την Ελλάδα και, φυσικά, θεωρούν ότι ανήκει, περίπου, στον τρίτο κόσμο.
Ναι, φυσικά αν βρεις μία δουλειά θα έχεις αξιοπρεπείς αποδοχές, ασφάλιση και έντιμες εργασιακές σχέσεις.
Η χώρα «λειτουργεί» καλά.
Υπάρχει ασφάλεια, καθαριότητα, τάξη.
Κοινώς θα βρεις αρκετά από αυτά που δεν έχεις στην Ελλάδα.
Στην Αυστραλία κοιμάσαι νωρίς.
Και αν δεν κοιμάσαι εσύ νωρίς, κοιμούνται οι φίλοι σου.
Το καλό είναι ότι αν ξυπνήσεις νωρίς το ξημέρωμα, μπορεί να πετύχεις κανένα ενδιαφέρον πάνελ στα ελληνικά κανάλια και να αρχίσεις τη μέρα σου με κέφι.
Άσε που, ούτως ή άλλως, αν θέλεις να δεις ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο θα πρέπει να το ξενυχτήσεις.
Στην Αυστραλία δεν βγαίνεις συχνά έξω.
Και αν βγεις, δεν έχεις και πολλά συναρπαστικά να κάνεις.
Στο τέλος καταλήγεις κάπου για φαγητό, ενώ οι γύρω σου παίζουν «φρουτάκια».
Αν πάλι μένεις μακριά από το κέντρο της πόλης, τότε ξέχνα και τη βραδινή διασκέδαση.
 Στο σπίτι. Το ίδιο ισχύει αν καπνίζεις ή δεν σου αρέσει η ποπ μουσική της σειράς.
Εκεί κάτω δεν έχουν καλούς δρόμους.
 Χρειάζεται προσοχή με το τιμόνι στο χέρι.
 Επίσης μη διανοηθείτε να καβαλήσετε μηχανή.
Εγώ ήθελα να έχω «γουρούνα».
Όμως αυτά τα οχήματα είναι απαγορευμένα στις πόλεις.
Βλέπετε τις υπέροχες ακρογιαλιές;
Ναι, όμορφες είναι, όμως στον ωκεανό δεν είναι για κολύμπι.
Δεν πέρασα καλά. Αισθανόμουν μόνος, ξένος.
Και γνώρισα Έλληνες της προηγούμενης γενιάς, συνομηλίκους των γονιών μου, να έχουν περάσει μία ζωή εκεί, συνεχίζοντας να αναζητούν κάτι που μοιάζει με την Ελλάδα.
Ναι, ξέρω ότι δεν είναι σωστό αυτό.
Σωστό είναι να ενσωματώνεσαι στη νέα σου πατρίδα και όχι να προσπαθείς να μεταφέρεις την παλιά.
Δεν είσαι σαλιγκάρι που κουβαλάει το σπίτι του, είσαι πουλί που πετάει για άλλη φωλιά. Εξαρτάται, βέβαια, τι σε στέλνει εκεί.
Και πώς σε στέλνει.
Η Αυστραλία είναι πολύ μακριά.
 Και σε απόσταση και σε νοοτροπία.
Αυτός που μεταναστεύει στην Ευρώπη μπορεί να έρθει στην Ελλάδα και για Σαββατοκύριακο.
Από την Αυστραλία δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Η Αυστραλία σου ζητεί να αρνηθείς την παλιά σου ζωή.
 Όμως εγώ ήμουν πολύ μεγάλος για κάτι τέτοιο.

*Ο Γιάννης Τύμπας είναι πολιτικός μηχανικός.
Το είδαμε: http://www.protagon.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου